پیرامون انقلاب اسلامی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٨١

ایدئولوژی و عدم التزام به یک سلسله اصول فکری درباره جهان و اصول علمی‌ درباره زندگی دانسته اند اینان میپندارند که اگر کسی به حزبی ، مسلکی ، مرامی و دینی ملتزم و متعهد شد و خواهان اجرای اصول و ضوابط آن گردید آزاد و دمکرات نیست پس اگر کشور اسلامی باشد ، یعنی مردم مؤمن و معتقد به اصول اسلامی باشند و این اصول را بی چون و چرا بدانند ، دمکراسی بخطر میافتد .
همانطور که عرض کردم ، مسئله جمهوری مربوط است به شکل حکومت که‌ مستلزم نوعی دمکراسی است یعنی اینکه مردم حق دارند سرنوشت خود را خودشان در دست بگیرند و این ملازم با این نیست که مردم خود را از گرایش‌ به یک مکتب و یک ایدئولوژی و از التزام و تعهد به یک مکتب معاف‌ بشمارند آیا معنی دمکراسی این است که هر فردی برای خود مکتبی نداشته‌ باشد و به هیچ مکتبی گرایش پیدا نکند و اصول هیچ مکتبی را نپذیرد ؟ از این آقایان باید پرسید آیا اعتقاد به یک سلسله اصول علمی یا منطقی یا فلسفی و بی چون و چرا دانستن آن اصول ، بر خلاف دمکراسی است و یا آنچه‌ که بر خلاف دمکراسی است این است که آدمی به اصولی که مورد قبول اکثریت‌ جامعه است اعتقاد نداشته باشد و آنها را قابل چون و چرا بداند ، ولی‌ بدیگری اجازه چون و چرا در اعتقادات و اندیشه های خود را ندهد ؟ برای اکثریت قاطع ملت ایران ، ایمان و اعتقاد راسخ به اصول اسلام‌ داشتن و بی چون و چرا دانستن آن اصول ، نه گناه است و نه عیب آنچه که‌ میتواند گناه و عیب باشد ، اینست که این اکثریت مسلمان ، به اقلیت‌ بی‌اعتقاد ، اجازه چون و چرا ندهد [١] .