پیرامون انقلاب اسلامی
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص

پیرامون انقلاب اسلامی - مطهری، مرتضی - الصفحة ١١١

در مورد انقلابهای اجتماعی یک سؤال اساسی مطرح است و آن اینکه آیا واقعا این انقلابها ماهیتا با هم تفاوت دارند یا نه با آنکه شکلهای‌ انقلابها مختلف است اما ماهیت همه آنها یکی است ؟ اجمالا در اینجا اشاره میکنم که برخی ، همه انقلابها را از یک اصل و یک ریشه میدانند که‌ آن عبارتست از تقسیم جامعه بدو قطب مرفه و محروم ، استثمارگر و استثمار شده ، و خود این وضع نیز ریشه‌ای در کار مجسم یعنی ابزار تولید از یک‌ طرف و روابط تولیدی و توزیعی از طرف دیگر دارد لازمه این نظریه اینست‌ که نوعی رشد هماهنگ میان نهادهای اجتماعی اعم از صنعتی ، فلسفی ، ادبی ، قضایی ، فرهنگی ، مذهبی ، اخلاقی و وجود داشته باشد زیرا ریشه همه این‌ نهادها کار مجسم است و اوست که آنها را به دنبال خود میکشاند علیهذا امکان ندارد که فی المثل جریانی مذهبی یا فلسفی یا هنری که در مرحله‌ای از تکامل ابزار تولید پدیدار میشود ، کاملتر و یا برابر با همین نوع جریانها در مرحله‌ای کاملتر و برتر از تکامل ابزار تولید باشد .
نقطه مقابل این نظریه نظریه ایست که اولا برای انقلاب ماهیت‌های مختلف‌ و متفاوتی قائل است و قهرا همه انقلابها حتی


&gt یعنی با نفی غیر خدا ، در مفهوم توحید اسلامی تمرد ، عصیان ، و حتی‌ کفر مندرج است این صریح خود قرآن است . لا اکراه فی الدین قد تبین‌

الرشد من الغی فمن یکفر بالطاغوت و یومن بالله » قرآن تنها نمی‌گوید و من یومن بالله ، بلکه این ایمان بخدا را ملازم‌ می‌داند با کفر به طاغوت اسلام تسلیم و طاعت محض نیست عصیان نفی هم‌ هست ، عصیان و نفی نسبت به هواها ، به طاغوتها به معبودهای غیر خدا . همانطور که گفتیم در مفهوم انقلاب ، این کلمه " لا " کلمه نفی خوابیده‌ است در مفهوم ایمان اسلامی ، کفر که نوعی جحود و انکار است ، خوابیده‌ انسان تا آن کفرها را طی نکند به ایمان اسلامی نمی‌رسد .