مکاتب غربی ، راه حلهای عملی رسیدن به آن و نیز شیوه استقرار آنرا در جامعه بدقت مشخص و معلوم کرده است .
حدیثی از امام موسی بن جعفر علیه السلام به این مضمون نقل شده است‌ حضرت از مردی سؤال کردند میزان اخوت و برادری اسلامی در میان شما در چه‌ حد است ؟ جواب داد : « علی افضل ما یکون » بعالیترین درجه فرمود : آیا به این حد است که مثلا یک برادر که روزی محتاج شد بیاید در مغازه‌ برادرش ، دست ببرد و از صندوق او هر چقدر احتیاج دارد بردارد و صاحب‌ پول احساس ناراحتی نکند ؟ گفت نه ، اینطور نیست فرمود : پس چگونه‌ گفتی در حد اعلا حد اعلا آنست که در حالیکه جیبها دو تا هستند ، جیب هر کدام برای دیگری نظیر جیب خودش باشد و به عکس اگر این شیوه بر قرار شد همان اخوت اسلامی است که اسلام بدنبالش است اسلام طرفدار اینست که‌ زندگیها برادروار باشند نه اینکه به زور قانون بگوئیم تو حق نداری ، و یا اینکه بگوئیم همه باید از دولت جیره بخورند یعنی نظیر وضعی که در کشورهای کمونیستی برقرار است که همه حقوق بگیر و مزدور دولت هستند باید اشتراک در زندگی مادی ناشی از شرکت روحی مردم باشد اول روحها باید با یکدیگر یکی شوند بعد جیبها اینکه روحها به حالت جدائی باشند بخواهند به‌ زور جیبها را یکی کنند یا آنکه بزور جیبها را خالی کنند و جیب دولت را پر [١] تا دولت هم به هر کس به اندازه جیره‌اش

[١] در روزنامه‌ای چند سال پیش مطلبی از قول سوئدیها نقل شده بود که بی‌ مناسبت نیست آن را برای شما نقل کنم عنوان مطلب سیاست و گاو بود از یک سوئدی پرسیده بودند سوسیالیسم یعنی چه ؟ جواب داده بود سوسیالیسم‌ یعنی اینکه اگر دو گاو ماده داشته باشی و همسایه‌ات گاوی نداشته باشد ، یکی را به همسایه بدهی . کاپیتالیزم یعنی اینکه ، اگر دو گاو ماده داری یکی را بفروشی و یک &gt