پیرامون انقلاب اسلامی
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص

پیرامون انقلاب اسلامی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٦

بگوید اگر به سمت راست تو سیلی زدند ، طرف چپ صورتت را پیش بیاور حال آن که اسلام چنین منطقی ندارد .
اسلام می‌گوید : « افضل الجهاد کلمة عدل عند امام جائر » یعنی با فضیلت‌ ترین و برترین جهادها اینست که انسان در برابر یک پیشوای ستمگر ، دم از عدل بزند و سخن عدل مطرح کند من در جائی نوشته ام که همین جمله کوتاه‌ چقدر حماسه در دنیای اسلام آفریده است .
اگر در مکتبی عنصر تعرض و عنصر تهاجم نسبت به ظلم و ستم و اختناق‌ وجود داشته باشد ، آن وقت این مکتب خواهد توانست بذر انقلاب را در میان پیروان خود بکارد امروز خوشبختانه این بذر بقدر کافی در میان ما پاشیده شده است ، یعنی بعد از آن که سالها و بلکه قرنها بود که جهاد و امر بمعروف و نهی از منکر در میان ما فراموش شده بود و ما طریق مبارزه‌ را از یاد برده بودیم [١] در این صد سال اخیر خوشبختانه این مسئله‌ دوباره مطرح شد و جای خود را در جامعه باز کرد .


[١] یادم هست در اوائلی که جلسات انجمن اسلامی مهندسین تشکیل شده بود ، در آنجا بحثی داشتم راجع به امر به معروف و نهی از منکر به این‌ مناسبت در تاریخچه این بحث مطالعه ای کردم و در دنبال این مطالعه به‌ نکته شگفت انگیزی برخورد کردم که اسباب تعجبم شد مسئله این بود که‌ متوجه شدم در دویست سال اخیر ، مسائل مربوط به امر بمعروف و نهی از منکر از رساله های ما برداشته شده در صورتیکه در رساله عربی و فارسی قبل‌ از دویست سال پیش ، این مباحث در کنار مباحث مربوط به نماز و روزه و خمس و زکات قرار داشت اما گویا بعدها ، بحث درباره امر بمعروف و نهی‌ از منکر و جهاد ، خود بخود در اذهان یک بحث زائد تلقی شد و همانطور که‌ دیگر در رساله ها بحثی درباره قصاص و امثال آن نمیکنند و می‌گویند این‌ گونه بحثها دیگر مطرح نیست و از دور خارج شده است ، گویا بحث جهاد و امر به معروف و نهی از منکر نیز از دور خارج شده بود .