مردم تقریبا آن را پذیرفته بودند ، اما همه دیدیم که وقتی از زبان یک‌ مرجع تقلید ، از زبان کسی که مردم ، با وسواس کوشش می‌کنند تا کوچکترین‌ آداب مذهبی خود را با دستورهای او منطبق بکنند ، در کمال صراحت بیان شد که دین از سیاست جدا نیست و به مردم خطاب شد که اگر از سیاست کشور دوری کرده اید ، در واقع از دین دوری کرده اید ، مردم چگونه به جنب و جوش افتادند و بنوعی بسیج عمومی اقدام کردند و یا در نظر بگیرید که‌ مسئله آزادی و آزادی خواهی در جامعه با شدت مطرح بود ، با این حال چندان‌ تاثیری در حال مردم نداشت ولی وقتی همین مسئله از زبان رهبر مطرح شد ، یعنی کسی که رهبر دینی و مذهبی است ، مردم برای اولین بار دریافتند که‌ آزادی یک موضوع صرفا سیاسی نیست ، بلکه بالاتر از آن یک موضوع اسلامی‌ است و این نکته روشن شد که یک نفر مسلمان باید آزاد زیست کند و باید آزادیخواه باشد . در چند سال اخیر مسائلی در ایران بوجود آمد که از جنبه های اقتصادی و سیاسی اهمیت چندانی نداشت ، ولی از جنبه مذهبی آنهم از نظر شعائر مذهبی‌ مهم بود و خود این مسائل در اوج دادن به نهضت نقش موثری داشتند مثلا یکی‌ از اشتباهات بسیار بزرگ عوامل رژیم این بود که بدلیل غرور فوق العاده‌ ای که بر ایشان حاصل شده بود در اواخر سال ٥٥ تصمیم گرفتند که تاریخ هجری‌ را به تاریخ به اصطلاح شاهنشاهی تبدیل کنند اینکه تاریخ هجری باشد یا شاهنشاهی ، از نظر اقتصادی و سیاسی تاثیر چندانی در حال مردم نداشت ولی‌ همین مسئله بشدت عواطف مذهبی مردم را جریحه دار کرد و وسیله خوبی برای‌ کوبیدن رژیم بدست رهبر داد رهبر بلافاصله با طرح این شعار که چنین عملی‌ دشمنی با پیغمبر و دشمنی با اسلام است و معادل است با قتل عام هزاران‌