می‌بینیم درباره معنویت زیاد سخن گفته‌اند ، اما درباره عدالت یا سخن‌ نگفته‌اند و یا بسیار کم گفته‌اند حالا که تحول پیدا شده درباره عدالت سخن‌ گفته می‌شود ولی گویا مد شده که درباره معنویت زیاد سخن گفته نشود مثل‌ اینکه اگر درباره معنویت سخن گفته شود ، ضد انقلاب است نه ، یک انقلاب‌ اسلامی چنین نیست اگر معنویت را فراموش کنیم ، انقلاب خودمان را از یک‌ عامل پیش برنده محروم کرده ایم متاسفانه گاهی دیده می‌شود که در بعضی از نوشته‌های امروزی ، و در بعضی از تفسیرهائی که درباره قرآن نوشته می‌شود ، آنچه که معنویت است ، تفسیر به مادیت می‌کند و با این کار به حساب‌ خودشان برای اسلام فرهنگ انقلابی تدوین میکنند در قرآن بارها و بارها کلمات آخرت و قیامت بکار رفته است و بدون شک در همه جا مقصود این‌ بوده که بعد از این دنیائی که در آن زندگی میکنیم ، عالم دیگری وجود دارد اما گویا به نظر این آقایان اینکه در قرآن از عالم دیگری اسم برده می‌شود ، ضعف قرآن است لذا هر جا که اسم آخرت آمده میگویند مقصود سرانجام‌ است سرانجام هر کار ، سرانجام هر مبارزه این افراد میخواهند پایه‌های‌ معنویت قرآن را از میان ببرند و متاسفانه صرفا بر روی عدالت فکر میکنند تصور میکنند بدون معنویت ، عدالت امکان پذیر است ولی اولا از یک سو معنویت در قرآن قابل توجیه و تاویل نیست و از سوی دیگر ، بدون بال‌ معنویت از بال عدالت کاری ساخته نیست از نظر قرآن معنویت پایه تکامل‌ است اینهمه عبادات که در اسلام بر روی آن تکیه شده است برای تقویت‌ جنبه معنوی روح انسان است زندگی پیامبر را ببینید ، با آنهمه گرفتاری و مشغله‌ای که دارد باز در همان حال قرآن می‌گوید : « ان ربک یعلم انک نقوم ادنی من ثلثی اللیل و نصفه و ثلثه و طائفة من‌ الذین معک و الله یقدر اللیل و النهار علم ان لن تحصوه فتاب علیکم ( سوره مزمل - آیه ٢٠ )