بود ، آنهم قوم و خویشی که در دوره جاهلیت با گونه‌ای از اشرافیت خو گرفته بودند عثمان اولا نظام به اصطلاح اقطاعی را رایج کرد یعنی قسمتهائی‌ از اموال عمومی را به کسانی که یا از خویشاوندانش بودند و یا از دوستان‌ و طرفدارانش ، بخشید دیگر اینکه از بیت المال بخششهای فوق العاده بزرگی‌ انجام داد و به اصطلاح امروز پرداختهایش بر حسب ارقام نجومی بود به این‌ ترتیب در عرض ده ، دوازده سال ، ثروتمندانی در جهان اسلام پیدا شدند که‌ تا آنزمان نظیرشان دیده نشده بود از نظر سیاسی هم باز پستها و مقامات در میان همان اقلیت تقسیم میشد و میچرخید . کم کم اعتراضها از هر گوشه و کنار شروع شد . از شهرستانهای مختلف مردم‌ شروع کردند به اعتراض و انتقاد و مهاجرت به مدینه برای نشان دادن‌ نارضائی خود و چون اعتراضهای لفظی و کتبی به نتیجه نرسید ، در نهایت امر مردمی که از شهرستانهای مختلف بالاخص از کوفه و مصر به عنوان شاکی و معترض آمده بودند ، با همکاری مردم خود مدینه دست به قیام مسلحانه علیه‌ سومین خلیفه مسلمین زدند عثمان تا آخرین لحظه مقاومت کرد ، اما بالاخره‌ به دست انقلابیون از پا در آمد . در زمان حیات عثمان ، تنها کسی که انقلابیون او را قبول داشتند و عثمان‌ هم گاهی او را قبول میکرد و گاهی رد ، حضرت علی ( ع ) بود که نقش رابط را میان انقلابیون و عثمان عمل میکرد علی ( ع ) همواره عثمان را نصیحت‌ میکرد که دست از روشش بردارد و به خواسته‌های مردم جواب مثبت بدهد و افراد فاسدی را که در اطرافش هستند کنار بگذارد در رأس این اطرافیان‌ فاسد مروان بن حکم قرار داشت مروان و پدرش را پیامبر ( ص ) چون‌ وجودشان را خطرناک تشخیص داده بود به خارج از مدینه تبعید کرده بود و