انسان آنچه را که دیگران - الهیون - آنرا فطرت مینامند وجود ندارد انسان‌ و وجدانش را جامعه بکمک عوامل بیرونی میسازد انسان همانند یک نوار خالی در درون جعبه یک ضبط صوت در مقابل یک سلسله آوازها قرار گرفته‌ است یعنی انسان در ذات خود حالت بی تفاوتی و بیطرفی مطلق نسبت به‌ آنچه که ضبط میکند دارد یعنی همانطور که اگر در روی نوار ضبط صوت قرآن‌ بخوانید ، قرآن ضبط میکند ، و اگر موسیقی بنوازید موسیقی ضبط میکند و برایش علی السویه است وجدان انسان نیز اصالتی ندارد و تابع عوامل‌ بیرونی است بر این اساس باید حق داد و قبول کرد که استثمارگر یک نوع‌ وجدان و قضاوت و منطق و معیار دارد و استثمار شده نوع دیگر اساسا اولی‌ برای خودش نوعی انسان است با ماهیت مخصوص بخود و دومی انسان دیگر با ماهیت دیگر صاحبان این نظریه حتی تا این حد پیشرفته‌اند که میگویند ، ماهیت انسان در طبقه اش مشخص می‌شود یعنی بر خلاف نظر فلاسفه که انسان‌ را یک " نوع " میدانند ، از دید آقایان انسان یک مفهوم انتزاعی است‌ و به این دلیل اومانیسم در این مکتب معنی ندارد علیرغم اینکه پیروان این‌ مکتب دم از اومانیسم میزنند ، اومانیسم بکلی مخالف اصول این مکتب است‌ زیرا بدون پذیرش نوعیت و فطرت واصالت و وجدان انسان ، اومانیسم معنی‌ ندارد . دکتر سروش : شاید بتوانیم بگوییم که این مکتب به انسان اجتماعی نظر دارد .

انسان اجتماعی درست ، ولی وقتی جامعه به دو گروه متباین‌ و مختلف الماهیه تقسیم شد ، انسانی که در طبقه اول است بکلی با انسانی‌ که در طبقه دیگر است متفاوت خواهد بود . این دو نوع انسان همه چیزشان‌ با یکدیگر مختلف و متفاوت است