اینها که مثال زدم همه در مورد انقلابهای فردی بودند اما انقلابهای‌ اجتماعی هم انواع گوناگون دارند .
از جمله انقلاب صنعتی ، نظیر انقلابی که در انگلستان ، در سه قرن پیش‌ پیدا شد یا انقلاب علمی و فرهنگی نظیر رنسانس و یا انقلاب ادبی مثل آنچه‌ که در صدر مشروطیت رخ داد و انقلاب

&gt به این خیال که با گفتن این جمله تائب می‌شود امیر المؤمنین باشدت‌ وتندی به او فرمود آیا تو می‌دانی استغفار چیست تو لفظ استغفار را با خود استغفار اشتباه کرده‌ای انسان باید خیلی متعالی باشد تا توفیق توبه پیدا کند توبه چند شرط دارد ( شرط تحقق یا کمال ) از جمله : شرط اول آن ، پشیمانی کامل از کارهایی است که در گذشته انجام داده‌ای . می‌باید رویت را بطور کامل از سویی که تا بحال می‌رفته‌ای بر گردانی . شرط دوم تصمیم جدی بر اینکه به حالت اول برنگردی . شرط سوم اینکه حقوقی که از مردم بر عهده تو - در زمانی که معصیت‌ کرده‌ای - قرار گرفته ، باید تمام و کمال به صاحبانش برگردانی . شرط چهارم اینکه حقوق خدا را که ترک کرده‌ای باید جبران کنی . شرط پنجم ( و بیشتر شاهد من بر سر این شرط پنجم است ) . اینکه خودت را مجازات بکنی یعنی آن قوای عاصی وجود خودت را مجازات‌ بکنی انقلاب بدون مجازات امکان پذیر نیست باید این گوشتهائی که در زمان‌ معصیت و به واسطه خوردن حرام در بدنت پیدا شده ، با روزه گرفتن و بخود سختی دادن آب کنی . شرط ششم ، تو لذت معصیت و تخلف را زیاد چشیده‌ای و باید اینرا جبران‌ کنی و در مقابل آن رنج طاعت را متحمل شوی ، رنج خدمت دیگران کردن را باید بجان بخری و تنها در اینصورت است که تو یک تائب واقعی خواهی شد در قرآن در آیات متعددی بعد از کلمه تائب ، کلمه افلح بکار رفته است و این تائب و افلح با آنچه که ما امروز دوره نفی و انکار و دوره سازندگی‌ می‌نامیم مشابهت و موافقت دارد انسان در مرحله اول باید توبه کند گذشته‌ خودش را نفی کند اما به آن نباید قناعت کند و بدنبال این خراب کردن ، باید بنای نویی بسازد اصلاح همواره بعد از انقلاب صورت می‌گیرد .