بر شهوات است این مطلب واضح تر از آن است که بخواهم در اطرافش توضیح‌ بیشتری بدهم کمال انسان در انسانیت و عواطف عالی و احساسات بلند اوست‌ اینکه میگوئیم در اسلام دمکراسی وجود دارد به این معنا است که اسلام‌ میخواهد آزادی واقعی - در بند کردن حیوانیت و رها ساختن انسانیت - به‌ انسان بدهد اینجا برای توضیح مطلب مثالی میزنم ضمن این مثال دو نوع‌ آزادی را با هم مقایسه میکنم و شما خودتان قضاوت کنید که کدامیک آزادی‌ واقعی است در تاریخ می‌نویسند وقتی کورش وارد بابل شد ، مردم را در اعتقادشان آزاد گذاشت ، یعنی بت پرستها را در بت پرستی ، حیوان پرستها را در حیوان پرستی ، و همه را آزاد گذاشت و هیچ محدودیتی برای آنان قائل‌ نشد در معیار غربی کورش یک مرد آزادیخواه بحساب میاید زیرا او به‌ آزادی بر مبنای تمایلات و خواستهای مردم احترام گذاشته است ولی در تاریخ‌ ماجرای ابراهیم خلیل را هم درج کرده‌اند حضرت ابراهیم ، بر عکس کورش‌ معتقد بود که اینگونه عقاید جاهلانه مردم ، عقیده نیست ، زنجیرهائی است‌ که عادات سخیف بشر به دست و پای او بسته است او نه تنها به این نوع‌ عقائد احترام نگذاشت بلکه در اولین فرصتی که بدست آورد بتها و معبودهای‌ دروغین مردم را در هم شکست و تبر را هم به گردن بت بزرگ‌انداخت و از این راه این فکر را در مردم القا کرد که به عاجز بودن بتها پی ببرند و به‌ تعبیر قرآن بخود باز گردند و خود انسانی و والای خویش را بشناسند با معیارهای غربی کار ابراهیم خلیل بر ضد اصول آزادی و دمکراسی است ، چرا ؟ چون آنها میگویند بگذارید هر کس هر کاری دلش می‌خواهد بکند ، آزادی یعنی‌ همین اما منطق انبیاء غیر از منطق انسان امروز غربی است رسول اکرم ( ص‌ ) را در نظر بگیرید ، آیا وقتی که آن حضرت