عدل الهی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٩٩

جمیل بن دراج از زرارش در این ماجرا نقل می‌کند که امام فرمود : " ای زرارش ! حق است بر خدا که گمراهان ( نه کافران و جاحدان ) را به‌ بهشت ببرد " [١] .
ایضا در کافی از امام موسی بن جعفر ( علیه‌السلام ) روایت می‌کند که‌ فرمود : " علی ( ع ) بابی از ابواب هدایت است ، هر که از این در داخل شود مؤمن است ، و هر که از آن خارج شود کافر است ، و هر کس که نه به این‌ در داخل شود و نه از آن خارج گردد ، در زمره طبقه‌ای است که کارش واگذار به خداست ( مرجون لامر الله " .
امام در این حدیث ، به طبقه‌ای تصریح می‌کند که نه در زمره اهل ایمان و تسلیم و اهل نجاتند ، و نه در زمره اهل انکار و هلاک [٢] .
ایضا در کافی از امام صادق ( علیه‌السلام ) نقل می‌کند که : « لو ان العباد اذا جهلوا وقفوا و لم یجحدوا ، لم یکفروا » [٣] .
" اگر مردم آنگاه که نمی‌دانند ، توقف کنند و در صدد انکار بر نیایند ، کافر نمی‌شوند " .
اگر کسی در روایاتی که از ائمه اطهار ( علیهم‌السلام ) رسیده است که‌ بیشترین آنها در " کتاب الحجة " کافی و " کتاب الایمان و الکفر " کافی گرد آمده است دقت کند می‌یابد که ائمه ( علیهم‌السلام ) تکیه‌شان بر این مطلب بوده که هر چه بر سر انسان می‌آید از آن است که حق بر او عرضه‌ بشود و او در مقابل حق ، تعصب و عناد بورزد ، و یا لااقل در شرایطی باشد که می‌بایست تحقیق و جستجو کند و نکند ، اما افرادی که ذاتا و به واسطه‌ قصور فهم و ادراک و یا به علل دیگر در شرایطی بسر می‌برند که مصداق منکر و یا مقصر در تحقیق و جستجو به شمار نمی‌روند ، آنها در ردیف منکران و مخالفان نیستند ، آنها از مستضعفین و مرجون لامر الله به شمار می‌روند ، و هم از روایات استفاده می‌شود که ائمه اطهار بسیاری از مردم را از این‌ طبقه می‌دانند .

الله ان یدخل الضلال الجنة » " ولی در بعضی نسخه‌ها چنین است که : " حقا علی الله ان لا یدخل الضلال الجنة »" که مفهومش این است : امام از سخن خود عدول کرده و تسلیم نظر زرارش شده است . بدیهی است که غلط است‌ ، ولی ممکن است بنابر آن ، منظور چیز دیگر باشد و آن اینکه امام بخواهد بفرماید : اینها معذب نیستند ولی به بهشت هم نخواهند رفت . ٢ و[٣] همان مدرک ، ص . ٣٨٨