دلیل عقلی این گروه این است که اگر بنا باشد اعمال غیر مسلمان و یا مسلمان غیر شیعه مقبول درگاه الهی باشد پس فرق میان مسلمان و غیر مسلمان‌ ، و همچنین فرق میان شیعه و غیر شیعه چیست ؟ فرق میان آنها یا باید به‌ این ترتیب باشد که اعمال نیک از مسلمان و شیعه مقبول باشد و از نا مسلمان و یا مسلمان غیر شیعه مقبول نباشد ، یا به این ترتیب که اعمال بد در مسلمانان شیعه عقاب نداشته باشد و در غیر آنها عقاب داشته باشد .
اما اگر بنابراین باشد که اعمال نیک هر دو گروه پاداش نیک داشته باشد و اعمال بد هر دو گروه کیفر داشته باشد پس فرق میان آنها چه خواهد بود ؟ و اثر اسلام و تشیع در این فرض چه می‌تواند باشد ؟ تساوی کافر و مسلمان و همچنین تساوی شیعه و غیر شیعه در حساب اعمال ، معنایش جز این نیست که‌ اساسا اسلام و تشیع چیز زائد و لغو و غیر لازمی است .

علاوه بر استدلال فوق ، این دسته به دو آیه از قرآن کریم و پاره‌ا ی از روایات و احادیث استدلال می‌کنند .
در پاره‌ای از آیات قرآن ، تصریح شده که عمل کافر غیر مقبول است ، همچنان که در روایات بسیاری وارد است که عمل غیر شیعه یعنی عمل کسی که‌ ولایت اهل البیت را ندارد مقبول نیست .
در سوره مبارکه ابراهیم ، خدا اعمال کفار را به خاکستری تشبیه می‌کند که‌ به وسیله تندبادی پراکنده شود و از دست برود : « مثل الذین کفروا بربهم اعمالهم کرماد اشتدت به الریح فی یوم عاصف لا یقدرون مما کسبوا علی شی‌ء ، ذلک هو الضلال البعید »[١] .
" مثل کافران اینگونه است که کارهای ایشان همچون توده خاکستری است‌ که در یک روز طوفانی دستخوش باد سختی گردد ، بر چیزی از آنچه فراهم‌ کرده‌اند دست نمی‌یابند ، آن است گمراهی عمیق " .
در آیه ای از سوره مبارکه نور ، اعمال کافران به سرابی تشبیه شده است‌ که " آب نما " است ولی از نزدیک هیچ است .
این آیه می‌فرماید : خدمات بزرگی که چشمها را خیره می‌کند و در نظر برخی‌ از

[١] ابراهیم / . ١٨