بحثی که در ضمن بخش قبل داشتیم ، یک بحث فلسفی و یک تحلیل عقلی در باره شرور بود ولی در این بخش ، مسأله را با دیدی دیگر مورد بررسی قرار می‌دهیم . معمولا کسانی که درباره شرور جهان به چشم خرده گیری می‌نگرند ، حساب‌ نمی‌کنند که اگر جهان ، خالی از این شرور گردد به چه صورت در خواهد آمد . آنان فقط بطور بسیط و مجمل می‌گویند کاش جهان پر از لذت و کامیابی بود و کاش هر کسی به آرزوهای خود می‌رسید و هیچ رنج و ناکامیی وجود نمی‌داشت . منسوب به خیام است :

گر بر فلکم دست بدی چون یزدان

برداشتمی من این فلک را زمیان

از نو فلکی چنان همی ساختمی

کازاده به کام دل رسیدی آسان

اکنون ببینیم ساختن جهانی بهتر از جهان فعلی که شاعر آرزوی آن را داشته‌ است چگونه ممکن است ؟ وقتی می‌خواهیم برای بنا نهادن " جهان " دست‌ بکار شویم ، " فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم " حتما باید از اندیشه‌های محدود و فکرهای کودکانه ای که لایق زندگی محدود یک فرد انسان است صرف نظر کنیم و به طرحی وسیع و بزرگ بیندیشیم . گمان نمی‌کنم‌ این مهندسی ، کار آسانی باشد و شاید نتوانیم تصمیم بگیریم .