از وقت ، قلب یا کبد یا اعصاب خود را بیمار ، و عمر خود را کوتاه‌ می‌کند .
در برنامه اسلام ، پاره‌ای دستورهاست که عمل به آنها شرط تکامل روحی و معنوی است . بدیهی است یک نفر غیرمسلمان هر اندازه بی نظر و بی تعصب‌ و خالی از عناد باشد ، به واسطه محرومیت از استفاده از برنامه کامل‌ انسانیت ، از مزایای آن محروم خواهد ماند .
اینچنین شخصی طبعا از عباداتی عظیم مانند نمازهای پنجگانه و روزه ماه‌ رمضان و حج خانه خدا محروم می‌ماند . مثل او مثل کسی است که بدون برنامه‌ کشاورزی بذری بپاشد ، هرگز محصولی را که چنین کسی بدست می‌آورد مانند محصول کسی که طبق برنامه صحیح و جامعی زمین را شخم می‌زند و در وقت‌ مناسب بذر می‌پاشد و در هنگام و جین کردن و جین می‌کند و خلاصه تمام‌ اقدامات لازم فنی و علمی را انجام می‌دهد نخواهد بود .
فرق بین نیکوکار مسلمان و نیکوکار غیر مسلمان را می‌توان چنین بیان کرد که نیکوکار مسلمان همچون مریضی است که تحت مراقبت و دستور یک طبیب‌ حاذق برنامه دارد ، غذا و دوایش همه به دستور طبیب است ، هم از لحاظ نوع دوا و غذا و هم از لحاظ وقت آن و هم از لحاظ اندازه آن کاملا طبق‌ دستور عمل می‌کند ، ولی نیکوکار غیر مسلمان همچون مریضی است که برنامه‌ ندارد و خودسرانه کار می‌کند ، هر غذا یا دوائی که به دستش می‌رسد می‌خورد ، چنین مریضی ممکن است احیانا یک دوای مفید بخورد و نتیجه خوب بگیرد ، ولی همینطور هم ممکن است دوائی را که زیانبار و مهلک است مورد استفاده‌ قرار دهد ، همچنین ممکن است یک غذای مناسب بخورد ولی با ناپرهیزی بعدی‌ و خوردن غذای نامناسب ، اثر مفید غذای اول را هم خنثی کند .
با این بیان روشن می‌گردد که تفاوت بین مسلمان و خداشناس غیرمسلمان‌ این است که مسلمان ، خداشناسی است که برنامه صحیح دارد ولی خداشناس‌ غیر مسلمان کارهایش بدون برنامه صحیح است ، به عبارت دیگر مسلمان ، هدایت یافته است و غیر مسلمان هر چند خداشناس باشد ، هدایت نایافته‌ است . قرآن کریم در همین زمینه می‌فرماید : « فان اسلموا فقد اهتدوا »[١] .
" اگر تسلیم برنامه محمدی شدند پس راه را یافته‌اند " .

[١] آل عمران / . ٢٠