مشفوع عنده ، شفیع را برانگیخته است برای شفاعت ، و چون خدا خواسته و رضایت داده است شفیع شفاعت می‌کند ، بر خلاف شفاعت باطل که توجه اصلی‌ به شفیع است برای اینکه اثر بر روی مشفوع عنده بگذارد ، لهذا مجرم در این وقت همه توجهش به شفیع است که برود و با قدرت و نفوذی که در مشفوع عنده دارد او را راضی گرداند . پس اگر توجه اصیل به شفیع باشد و از ناحیه توجه به خدا پیدا نشده باشد شرک در عبادت خواهد بود .
فعل خدا ، دارای نظام است . اگر کسی بخواهد اعتناء به نظام آفرینش‌ نداشته باشد گمراه است . به همین جهت است که خدای متعال گناهکاران را ارشاد فرموده است که در خانه رسول اکرم ( صلی الله علیه و آله و سلم ) بروند و علاوه بر این که خود طلب مغفرت می‌کنند ، از آن بزرگوار بخواهند که برای ایشان طلب مغفرت کند .
قرآن کریم می‌فرماید : « و لو انهم اذ ظلموا انفسهم جاؤوک فاستغفروا الله و استغفر لهم‌ الرسول لوجدوا الله توابا رحیما »[١] .
" و اگر ایشان هنگامی که ( با ارتکاب گناه ) به خود ستم کردند ، نزد تو می‌آمدند و از خدا آمرزش می‌خواستند و پیامبر هم برای ایشان طلب‌ مغفرت می‌کرد ، خدا را توبه پذیر مهربان می‌یافتند " .
آری ، به عمل صالح و تقوای فقط نمی‌توان تکیه کرد ، همانطوری که رسول‌ اکرم ( ص ) در آخرین روزهای زندگی پاکشان فرمودند : " نجات دهنده‌ای‌ نیست جز عمل و دیگر رحمت خدا " .

پاسخ ایرادها

با تفسیری که از شفاعت مغفرت کردیم پاسخ ایرادهای شفاعت به این‌ ترتیب به دست می‌آید : . ١ شفاعت نه با توحید عبادتی منافات دارد و نه با توحید ذاتی ، زیرا رحمت شفیع چیزی جز پرتوی از رحمت خدا نیست و انبعاث شفاعت و رحمت‌ هم از ناحیه پروردگار است . ( جواب اشکال اول و دوم ) .

[١] نساء / . ٦٤