" گفتند به من که زندانی شدی ؟ ! گفتم کدام شمشیر تیز است که به‌ زندان غلاف نمی‌رود ؟ آیا نمی‌بینی که شیر از روی بزرگی و بی اعتنائی گوشه‌ای را می‌گیرد و درندگان پست‌همه جا پرسه می‌زنند ؟ آتش در دل سنگ پنهان است و نمی‌جهد ، مگر آنگاه که با آهن تصادم کند . زندان ، مادام که به خاطر جرم و جنایت نباشد ، بسیار جای خوبی است " .

رضاء به قضاء

با توجه به فواید ارزنده بلاهاست که صفت رضا به قضای الهی و خشنودی به‌ آنچه خدا پیش می‌آورد ایجاد می‌گردد . سعدی می‌گوید : کوتاه دیدگان همه راحت طلب کنند عارف ، بلا ، که راحت او در بلای‌ او است بگذار هرچه داری و بگذر که هیچ نیست این پنجروز عمر که مرگ از قفای‌ اوست

هر آدمی که کشته شمشیر عشق شد

گو غم مخور که ملک ابد خونبهای اوست

از دست دوست هر چه ستایی شکر بود سعدی رضای خود مطلب چون رضای‌ اوست در برخی از دعاهای ماثوره آمده است : « اللهم انی اسئلک صبر الشاکرین لک » . " خدایا از تو می‌خواهم که صبر سپاسگزاران را به من عنایت کنی " . صبر سپاسگزاران ، صبر تلخ نیست ، آن صبر ، همچون شهد ، شیرین است . آنان که می‌دانند بلاها تربیت کننده روان آدمی است ، نه تنها در برابر آنها خشنودی دارند و با آغوش باز به استقبال آنها می‌روند ، بلکه احیانا خود را در چنگ بلا می‌اندازند و برای خود حادثه می‌آفرینند ، آنان دریا و گرداب ایجاد می‌کنند تا در آن شنا کنند و