ممکن است تصور شود که اگر در آئین زردشتی ، فکر ثنوی " یزدان و اهریمن " وجود دارد ، در دین اسلام هم عقیده " خدا و شیطان " به صورت‌ دو قطب مخالف یکدیگر مطرح است . چه فرق است میان اهریمن کیش زردشتی‌ و شیطان دین اسلام ؟ میان اندیشه اهریمن در کیش زردشتی و آیین مزدایی ، و اندیشه شیطان در آیین اسلام ، تفاوت از زمین تا آسمان است . این مطلب نیازمند به توضیح‌ مختصری است . در تعلیمات اوستایی ، از موجودی به نام " انگره مئنیو " یا اهریمن‌ نام برده شده است و خلقت همه بدیها و شرور و آفات و موجودات زیان آور از قبیل بیماریها ، درنده‌ها ، گزنده‌ها ، مارها و عقربها و همچنین زمینهای‌ بیحاصل ، خشکسالی و امثال آنها به او نسبت داده شده است نه به " آهورامزدا " که خدای بزرگ است و نه به " سپنت مئنیو " که رقیب " انگره مئنیو " است . از بعضی تعلیمات اوستایی ظاهر می‌شود که اهریمن ، خود یک جوهر قدیم‌ ازلی است مانند آهورامزدا ، و به هیچ وجه آفریده آهورامزدا نیست ، آهورامزدا او را کشف کرده است ولی او را نیافریده است . اما از بعضی‌ تعلیمات دیگر " اوستا " مخصوصا قسمتی از " گاتاها " که معتبرترین‌ اجزای اوستا است روشن می‌گردد که آهورامزدا دو موجود آفرید : یکی " سپنت مئنیو " یا خرد مقدس ، و دیگری " انگره مئنیو " یا خرد خبیث‌ ( اهریمن ) . و به هر حال آنچه از اوستا ظاهر می‌شود و مورد اعتقاد زردشتیان بوده و هست این است که موجودات و مخلوقات جهان به دو دسته خیر و شر تقسیم‌ می‌شوند . " خیرات " آنها هستند که هستند و بایست باشند و خوب است‌ که باشند و وجودشان برای نظام عالم لازم است ، اما " شرور " آنها هستند که هستند اما نبایست باشند ، وجود آنها سبب نقص عالم شده است و این‌ شرور به هیچ وجه مخلوق آهورامزدا نیستند بلکه مخلوق اهریمن‌اند ، خواه خود اهریمن مخلوق آهورامزدا باشد و خواه نباشد . پس به هر حال اهریمن ، خالق و آفریننده بسیاری از مخلوقات جهان است‌ ، قسمتی از جهان آفرینش ، جزء قلمروی او است و او خود یا یک اصل قدیم‌ ازلی است و شریک و مماثل آهورامزدا است در ذات ، و یا مخلوق او است‌ ولی شریک او است در خالقیت .