عدل الهی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣١٠

گرد آمدند ، وقتی جمع شدند آنان را مخاطب ساخته فرمود : « انی رسول الله الیکم ، انی لشفیق علیکم ، لا تقولوا ان محمدا منا ، فوالله ما اولیائی منکم و لا من غیرکم الا المتقون ، فلا اعرفکم تأتونی یوم‌ القیمة تحملون الدنیا علی رقابکم و یأتی الناس یحملون الاخرش . الا و انی‌ قد اعذرت فیما بینی و بینکم و فیما بین الله عز و جل و بینکم و ان لی‌ عملی و لکم عملکم » [١] .
" من فرستاده خدا به سوی شما هستم ، من دلسوز شمایم . نگویید که محمد از ماست . به خدا از میان شما یا غیر شما تنها پرهیزکاران ، دوستان من‌ اند و بس . مبادا روز قیامت بیایید در حالی که شما دنیا را بر دوش‌ بکشید و دیگران آخرت را . هان که من عذری بین خودم و شما و بین شما و خدا باقی نگذاشتم ، برای هر کس از من و شما عملش خواهد بود " . . ٣ تواریخ نوشته‌اند که رسول اکرم ( صلی الله علیه و آله ) در ایام آخر عمر خود ، شبی تنها بیرون آمدند و به گورستان بقیع رفتند و برای خفتگان‌ بقیع استغفار کردند . پس از آن به اصحاب خود فرمودند : جبرئیل هر سال‌ یک بار قرآن را بر من عرضه می‌کرد و امسال دو بار عرضه کرد ، فکر می‌کنم‌ این بدان جهت است که مرگ من نزدیک است . روز بعد به منبر رفتند و اعلام کردند که موقع مرگ من فرا رسیده است . هر کس که به او وعده‌ای‌ داده‌ام بیاید تا انجام دهم و هر کس از من طلبی دارد بیاید تا ادا کنم .
آنگاه به سخن خود چنین ادامه دادند : « ایها الناس انه لیس بین الله و بین احد نسب و لا امر یؤتیه به خیرا او یصرف عنه شرا الا العمل . الا لا یدعین مدع و لا یتمنین متمن ، و الذی‌ بعثنی بالحق لا ینجی الا عمل مع رحمة و لو عصیت لهویت . اللهم قد بلغت » [٢] .
" ایها الناس ! میان هیچکس و خدا خویشاوندی یا چیزی که خیری به او برساند یا شری از او دفع کند وجود ندارد جز عمل . همانا کسی ادعا نکند و آرزو نکند و خیال نکند که غیر از عمل چیزی به حالش نفع می‌رساند . قسم به‌ کسی که مرا مبعوث کرد ، نجات نمی‌بخشد مگر عمل توأم با رحمت پروردگار .
من نیز اگر عصیان کرده بودم سقوط کرده بودم . خدایا شاهد باش که رسالت‌ خود را ابلاغ کردم " .