عدل الهی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٠٧

همچنین صحیح نیست که ما فرق علی ( ع ) را با دیگران به این بگذاریم که‌ اگر ما به دستورهای آن حضرت عمل نکنیم ضرر نبینیم ولی آنها چه به حرف‌ پیشوای خویش عمل کنند و چه عمل نکنند زیان ببینند .
یک تن از اصحاب حضرت صادق ( ع ) خدمت حضرت عرضه داشت که برخی از شیعیان شما منحرف شده‌اند و حرامها را حلال شمرده می‌گویند دین تنها معرفت‌ امام است و بس ، پس چون امام را شناختی هر کاری که می‌خواهی بکن .
حضرت صادق ( ع ) فرمود : « انا لله و انا الیه راجعون » [١] . این کافران آنچه را که‌ نمی‌دانند به اندیشه خویشتن تأویل کرده‌اند .
سخن این است که معرفت پیدا کن و هر چه می‌خواهی از طاعات عمل کن که‌ از تو پذیرفته خواهد شد ، زیرا خدا قبول نمی‌فرماید عمل بدون معرفت را [٢] .
محمد بن مارد از امام صادق ( ع ) پرسید : آیا راست است که شما فرموده‌اید : اذا عرفت فاعلم ما شئت . " همین که به امام معرفت پیدا کردی هر چه می‌خواهی عمل کن " . فرمود : بلی صحیح است . گفت : هر عملی‌ و لو زنا ، سرقت ، شرب خمر ؟ ! امام فرمود : « انا لله و انا الیه راجعون » به خدا قسم که درباره ما بی انصافی‌ کردند . ما خودمان مسؤول اعمالمانیم ، چگونه ممکن است از شیعیان ما رفع‌ تکلیف بشود ؟ ! من گفتم وقتی که امام را شناختی هر چه می‌خواهی کار خیر کن که از تو مقبول است [٣] .
اما روایت " « حب علی بن ابی طالب حسنة لا تضر معها سیئة » " باید دید چه تفسیری دارد ؟ یکی از علمای بزرگ - گویا وحید بهبهانی است - این‌ حدیث را به گونه‌ای خاص تفسیر کرده است ، ایشان می‌فرمایند معنای حدیث‌ این است که اگر محبت علی ( ع ) ، راستین باشد هیچ گناهی به انسان صدمه‌ نمی‌زند ، یعنی اگر محبت علی که نمونه کامل انسانیت و طاعت و عبودیت و اخلاق است از روی صدق باشد و به خود بندی نباشد مانع ارتکاب گناه می‌گردد ، مانند واکسنی است که مصونیت ایجاد می‌کند و نمی‌گذارد بیماری در شخص‌ " واکسینه شده " راه یابد . محبت پیشوایی