عدل الهی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٦٠

این آیات نیز دلیل قبولی عمل خیر عموم مردم - اعم از مسلمان و غیر مسلمان - گرفته شده است . در سوره " زلزلت " می‌خوانیم : « فمن یعمل مثقال ذرش خیرا یره ٠ و من یعمل مثقال ذرش شرا یره »[١].
" هر کس که هموزن ذره‌ای - یعنی کوچکترین شی‌ء محسوس - کار نیک کند ، آن کار را می‌بیند و هر کس که هموزن ذره‌ای کار بدی مرتکب شود نیز آن کار را می‌بیند " .
در جای دیگر می‌فرماید : « ان الله لا یضیع اجر المحسنین »[٢] .
" همانا خدا اجر نیکوکاران را ضایع نمی‌فرماید " .
در جای دیگر می‌فرماید : « انا لا نضیع اجر من احسن عملا »[٣] .
" ما اجر کسی که عملی را نیک انجام داده است ضایع نمی‌کنیم " .
لحن این آیات طوری است که آنها را از عمومات غیرقابل تخصیص قرار می‌دهد .
علمای علم اصول می‌گویند : برخی از عامها استثناء ناپذیر و غیرقابل‌ تخصیصند ، یعنی لحن و لسان عام طوری است که تخصیص بردار و استثناء پذیر نیست . وقتی گفته می‌شود " ما اجر نیکوکار را ضایع نمی‌کنیم " معنایش‌ این است که مقام خدایی ما ایجاب می‌کند که عمل نیک را حفظ کنیم پس‌ محال است که خدا در یک جا از مقام خدایی خود دست بردارد و عمل نیکی را ضایع سازد . . ٦ آیه دیگری هست که در این بحث ، زیاد مورد استناد قرار می‌گیرد و گفته می‌شود که صریح در مدعاست :