عدل الهی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٥٣

این افراد عقیده دارند که انسان به دین خاصی ملزم نیست ، هر دین از ادیان را داشته باشد کافی است . لهذا اینان در عین مسیحی بودن ، خود را دوستدار و مقرب نزد علی ( ع ) می‌دانند و حتی معتقدند که آن حضرت نیز همین ایده آنان را داشته است . جرج جرداق می‌گوید : " علی بن ابی‌طالب‌ اباء دارد از اینکه بر مردم لازم کند که حتما دین خاصی را بپذیرند " [١] ولی ما این ایده را باطل می‌دانیم . درست است که در دین ، اکراه و اجباری نیست : " « لا اکراه فی الدین » " [٢] ولی این سخن به این‌ معنی نیست که دین خدا در هر زمانی متعدد است و ما حق داریم هر کدام را که بخواهیم انتخاب کنیم . چنین نیست ، در هر زمانی یک دین حق وجود دارد و بس ، هر زمان پیغمبر صاحب شریعتی از طرف خدا آمده مردم موظف‌ بوده‌اند که از راهنمایی او استفاده کنند و قوانین و احکام خود را چه در عبادات و چه در غیر عبادات از او فرا گیرند تا نوبت به حضرت خاتم‌ الانبیاء رسیده است . در این زمان اگر کسی بخواهد بسوی خدا راهی بجوید باید از دستورات دین او راهنمایی بجوید .
قرآن کریم می‌فرماید : « و من یبتغ غیر الاسلام دینا فلن یقبل منه و هو فی الاخرش من الخاسرین [٣] .
" و هر کس غیر از اسلام دینی بجوید هرگز از او پذیرفته نشود و او در جهان دیگر از جمله زیانکاران خواهد بود " .
اگر گفته شود که مراد از اسلام ، خصوص دین ما نیست بلکه منظور تسلیم‌ خدا شدن است ، پاسخ این است که البته اسلام همان تسلیم است و دین اسلام‌ همان دین تسلیم است ولی حقیقت تسلیم در هر زمانی شکلی داشته و در این‌ زمان ، شکل آن همان دین گرانمایه‌ای است که به دست حضرت خاتم الانبیاء ظهور یافته است و قهرا کلمه اسلام بر آن منطبق می‌گردد و بس .
به عبارت دیگر لازمه تسلیم خدا شدن پذیرفتن دستورهای او است و روشن‌ است که همواره به آخرین دستور خدا باید عمل کرد و آخرین دستور خدا همان‌ چیزی است که آخرین رسول او آورده است .