ششها مورد استفاده او قرار می‌گیرد .
شگفت آور است که جنین تا در رحم است کوچک ترین استفاده‌ای از مجرای‌ تنفس و ریه‌ها نمی‌کند ، و اگر فرضا در آن وقت این دستگاه لحظه‌ای بکار افتد ، منجر به مرگ او می‌گردد ، این وضع تا آخرین لحظه‌ای که در رحم است‌ ادامه دارد ، ولی همینکه پا به بیرون رحم گذاشت ناگهان دستگاه تنفس‌ بکار می‌افتد و از این ساعت اگر لحظه‌ای این دستگاه تعطیل شود خطر مرگ‌ است .
اینچنین ، نظام حیات قبل از تولد با نظام حیات بعد از تولد تغییر می‌کند ، کودک قبل از تولد در یک نظام حیاتی ، و بعد از تولد در نظام‌ حیاتی دیگر زیست می‌نماید .
اساسا جهاز تنفس با اینکه در مدت توقف در رحم ساخته می‌شود ، برای آن‌ زندگی یعنی برای مدت توقف در رحم نیست ، یک پیش بینی و آمادگی قبلی‌ است برای دوره بعد از رحم . جهاز باصره و سامعه و ذائقه و شامه نیز با آنهمه وسعت و پیچیدگی ، هیچکدام برای آن زندگی نیست ، برای زندگی در مرحله بعد است .
دنیا نسبت به جهان دیگر مانند رحمی است که در آن اندامها و جهازهای‌ روانی انسان ساخته می‌شود و او را برای زندگی دیگر آماده می‌سازد .
استعدادهای روانی انسان ، بساطت و تجرد ، تقسیم ناپذیری و ثبات نسبی " من " انسان ، آرزوهای بی پایان ، اندیشه‌های وسیع و نامتناهی او ، همه ، ساز و برگهایی است که متناسب با یک زندگی وسیع تر و طویل و عریض تر و بلکه جاودانی و ابدی است . آنچه انسان را " غریب " و " نامتجانس " با این جهان فانی و خاکی می‌کند همینهاست . آنچه سبب شده که انسان در این جهان حالت " نیی " داشته باشد که او را از " نیستان " بریده‌اند ، " از نفیرش مرد و زن بنالند " و همواره جویای " سینه‌ای شرحه شرحه‌ از فراق " باشد تا " شرح درد اشتیاق " را بازگو نماید همین است .
آنچه سبب شده انسان خود را " بلند نظر پادشاه سدره نشین " بداند و جهان را نسبت به خود " کنج محنت آباد " بخواند و یا خود را " طایر گلشن قدس " و جهان را " دامگه حادثه " ببیند همین است .
قرآن کریم می‌فرماید : « افحسبتم انما خلقناکم عبثا و انکم الینا لا ترجعون » [١] .
" آیا گمان بردید که ما شما را ( با اینهمه تجهیزات و ساز و برگها ) عبث آفریدیم و غایت و هدفی متناسب با این خلقت و این ساز و برگ‌ها در کار نیست و شما به سوی ما بازگردانده نمی‌شوید ؟ " .

[١] مؤمنون / . ١١٥