بحث درباره نسبیت شریت وجوداتی است که شرور ذاتی یعنی اعدام از آنها ناشی می‌شود ، مقصود نسبی بودن در مقابل حقیقی بودن است نه نسبی بودن در مقابل مطلق بودن که بسیاری از خیرات هم به این معنی نسبی می‌باشند . اکنون باید دید آیا بدی بدها یک صفت حقیقی است یا یک صفت نسبی ؟ قبلا گفتیم بدها دو نوعند : بدهایی که خود اموری عدمی‌اند ، و بدهایی که‌ اموری وجودی اند اما از آن جهت بد هستند که منشأ یک سلسله امور عدمی‌ می‌گردند . شروری که خود عدمی هستند مانند جهل و عجز و فقر ، صفاتی حقیقی‌ ( غیر نسبی ) ولی عدمی هستند ، اما شروری که وجودی هستند و از آن جهت‌ بدند که منشأ امور عدمی هستند ، مانند سیل و زلزله و گزنده و درنده و میکروب بیماری ، بدون شک بدی اینها نسبی است . از اینگونه امور ، آنچه‌ بد است ، نسبت به شی‌ء یا اشیاء معینی بد است . زهر مار ، برای مار بد نیست ، برای انسان و سایر موجوداتی که از آن آسیب می‌بینند بد است . گرگ برای گوسفند بد است ولی برای خودش و برای گیاه بد نیست ، همچنانکه گوسفند هم نسبت به گیاهی که آن را می‌خورد و نابود می‌کند بد