« ان الله لا یغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم »[١] .
" خداوند وضع هیچ ملتی را عوض نمی‌کند تا که خودشان تغییری در خود ایجاد کنند " .
این آیه کریمه ، رمز جلو افتادن و عقب افتادن ملتها را بیان می‌کند .
هیچ مردمی از بدبختی به خوشبختی نمی‌رسند مگر اینکه عوامل بدبختی را از خود دور سازند ، و بالعکس ، یک ملت خوشبخت را خدا بدبخت نمی‌کند مگر آنکه خودشان موجبات بدبختی را برای خویش فراهم آورند .
ما ناله داریم که چرا خدا یک مشت یهودی ژاندارم آمریکا را بر هفتصد میلیون مسلمان به صورتهای مختلف نظامی ، سیاسی ، فکری ، اقتصادی مسلط می‌کند ؟ چرا صد میلیون عرب در جنگ پنجم ژوئن شکست خوردند ؟ چرا خدا مسلمانان را عزت نمی‌دهد ؟ چرا قوانین طبیعت را به نفع مسلمین نمی‌چرخاند ؟ عصبانی می‌شویم ، شب از غصه بیخواب می‌مانیم ، رنج می‌بریم و ناله‌ می‌کنیم ، دعا و استغاثه می‌کنیم ولی مستجاب نمی‌شود . پاسخی که قرآن به ما می‌دهد یک جمله است : « ان الله لا یغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم ».
خدا قانون خود را عوض نمی‌کند . ما باید خودمان را عوض کنیم . ما غرق‌ در جهالتیم ، در فساد اخلاق غوطه وریم ، هیچگونه وحدت و اتفاق نداریم و در عین حال توقع داریم که خدا ناصر ما و یاور ما باشد ! ما برای یک‌ حادثه کوچک هزار قسم شایعه می‌سازیم ، دروغگویی و نادرستی را شیوه خود قرار داده‌ایم و از هر فضیلتی تبری جسته استعفا کرده‌ایم و در عین حال‌ می‌خواهیم بر دنیا هم آقایی و سیادت داشته باشیم ! این نشدنی است .
در کتابهای آسمانی گذشته ، برای ملت یهود - که در میانشان به خاطر پلیدی و ناپاکیشان بیش از هر ملت دیگر پیغمبر برانگیخته شده است ، زیرا بیشتر احتیاج به مربی داشته‌اند - آری برای این ملت ، دو جریان‌ اجتماعی ، دو انقلاب و تحول پیشگویی شده بود که هر دو وقوع پیدا کرد و قرآن جریان این پیشگوییها و سپس تحقق یافتن اینها را در تاریخ یهود یاد می‌کند . در این پیشگویی آمده است که ایشان دو نوبت در زمین فساد می‌کنند و خدا آنان را سرکوبی می‌دهد .

[١] رعد / . ١١