- یعنی سوسیالیسم یا گرایش به عدالت - مطلبی بود که زمینه قبول فراوانی‌ در جهان داشت . پس مدعا از نظری منطقی ، افکار ، ناراضی ، شعارها قوی ، ناچار قدرت عظیمی در دنیا از این نظر به وجود آمد .

سوسیالیسم و مالکیت فردی

در جزوه " سرمایه‌داری و سوسیالیسم " شاله ص ٢٤ می‌گوید : " بر خلاف آنچه که اغلب تصور می‌رود ، رهبران مکتب سوسیالیستی و مبلغین این مکتب اصولا با مالکیت فردی مخالفت نمی‌کنند و قبول دارند که‌ ثروت فردی اگر در نتیجه کار شخصی پیدا شده باشد مشروع و عادلانه است . مارکس می‌گوید : الغاء مالکیت برژوازی ، الغای هر نوع مالکیتی نیست . هم او می‌گوید : جامعه بورژوازی ، مخالف مالکیت فردی می‌باشد که اساس آن‌ برکار شخصی استوار است . سوسیالیسم مخالف جامعه بورژوازی می‌باشد . لیکن‌ چون مخالفت در مخالفت ، معادل موافقت است ، سوسیالیسم موافق مالکیت‌ فردی است که اساس آن برکار شخصی استوار است " . این بیان اولا کل از قفاست . صاحب یک مکتب که نباید نظر خود را درباره یکی از اصول اولیه ، از یکی از اصول یا فروع دیگر استنتاج کند . ثانیا این بیان از لحاظ منطق و نفی در نفی ، مغالطه است و می‌رساند بی‌ اطلاعی مارکس را از منطق .