فعالیت خود را متوجه سود اقتصادی به تنهایی بکند .
یکی از ایرادهای مهم بر اصل " ارزش = کار " این است که به‌ فعالیتهای بشری ، بیش از حد جنبه مادی و سودجویی سود اقتصادی داده شده‌ است ، مثل این است که همه کارها از نوع عملگی دانسته شده است ، و حال‌ آن که در همان عملگی نیز سرعملگی مزد بیشتر دارد ، نه به واسطه صرف‌ انرژی بیشتر ، بلکه به واسطه زبر و زرنگی بیشتر سرعمله .
یازدهم : نظریه " ارزش هر چیز مساوی کاری است که صرف تولید آن چیز شده است " نقش فعال طبیعت را که قادر است دهها و بلکه صدها برابر کاری که صرف آن می‌شود تولید کند ، و به تعبیر قرآن شریف : " « کمثل‌ حبه انبتت سبع سنابل فی کل سنبلة مائة حبة »" [١] مورد غفلت قرار داده است . حداکثر این است که نظریه " ارزش = کار " در مورد طبیعت‌ مرده و مصنوعات جمادی مثل خانه و کارخانه و کفش و کلاه و غیره صادق باشد ، در مورد طبیعت زنده صادق نیست . طبیعت زنده ، همان طوری که‌ فیزیوکراتها گفته‌اند ، بیش از مقداری که صرف آن می‌شود نتیجه و بار می‌دهد [٢] خصوصا شاهکارهای طبیعت . آیا می‌توان گفت لزوما ارزش گوشتی‌ که در بدن یک کره اسب و یا اسب قیمتی هست معادل است با کاه و جو و علفی که حیوان خورده است ؟ این درست مثل این است که بگوییم ارزش یک‌ اندام زیبا و یک چشم و ابرو و چهره دلربا معادل

[١] بقره / . ٢٦١ [٢] همان طوری که قبلا اشاره کردیم مطابق نظر بعضی از فلاسفه الهی ، طبیعت مرده ، علت اعدادی طبیعت زنده است نه علت ایجابی آن . لهذا مانعی ندارد که معلول بر علت افزایش داشته باشد .