جواب سوسیالیستها به این که ارث سبب تفرق می‌شود نه اتحاد ، بسیار ضعیف است .
دلیل چهارم ، دلیلی است قوی . خود سوسیالیستها نیز آنجا که می‌گویند ، " بسیاری از مردم در اثر عادت . . . " اعتراف ضمنی می‌کنند که توریث‌ ، مشوق اجتماعی مهمی است [١] .
جای هیچ گونه تردیدی نیست که قانون ارث سبب می‌شود انسان به خاطر فرزندان خود تا لحظه آخر از کار و کوشش خودداری نکند و قوا و استعدادهای‌ خود را به کار اندازد . افرادی را سراغ داریم که تا حدود پنجاه سالگی بچه‌ نداشته‌اند و از آن پس صاحب فرزند شده‌اند و می‌گویند " از وقتی که صاحب‌ فرزند شده‌ایم به زندگی از نظر تأمین آتیه این فرزند به شکل جدی‌تری نگاه‌ می‌کنیم " . عمده این است که ادله سوسیالیستها را بر نامشروع بودن ارث‌ ، بررسی کنیم . دلیلهای آنها سه تاست : . ١ قطع رابطه کار و مالکیت ، خلاف عدالت است . . ٢ ارث سبب می‌شود که ورثه ، مفتخوار و در نتیجه از لحاظ تربیت ، عاطل و باطل بمانند . . ٣ ارث سبب می‌شود که فاصله طبقاتی تدریجا زیاد بشود .
این سه ایراد ، اولی جنبه حقوقی دارد ، دومی جنبه تربیتی ، سومی جنبه‌ اجتماعی . از جنبه اول باید گفت ظلم و تجاوز است ، از جنبه دوم باید گفت اخلاق و تربیت فرد را فاسد می‌کند ، از جنبه سوم باید گفت اجتماع را فاسد می‌کند .

[١] به علاوه ، آنجا که امر دائر است یک عاطفه انسانی نظیر علاقه به زن‌ و فرزند را به عنوان عامل مشوق استخدام کنیم ، چرا جای آن را به جاه‌طلبی‌ که خشونت دارد و مذموم است بدهیم ؟ ! همچنین عادت که کور است ، و اما ذوق مطلب درستی است .