سوسیالیزم مارکس که نام آن را سوسیالیزم علمی گذاشته‌اند ، اعتراف‌ دارد که انسانها عامل ایجاد سوسیالیزم هستند ، یعنی عامل انسانی را ندیده‌ نمی‌گیرد ، اما به واسطه طرز تفکر مادی خود درباره انسان که انگیزه انسان‌ را همواره منافع مادی می‌داند [١] مبارزه انسان را همیشه مبارزه طبقاتی‌ می‌داند . به نقل " شاله " در جزوه " سرمایه‌داری و سوسیالیزم " ص ٤٥ ، مارکس می‌گوید : " مبارزه طبقاتی مهمترین و اساسی‌ترین حوادث تاریخ است " .
علی هذا اول باید زمینه مبارزه طبقاتی به وجود بیاید . این زمینه را تکامل ابزار تولید ایجاد می‌کند . تکامل ابزار تولید سبب می‌شود که منافع‌ به طبقه خاصی اختصاص پیدا کند ، طبقات محروم علیه آنها به مبارزه بر می‌خیزند .
ولی از نظر ما آنچه انسان را بر می‌انگیزد ، تنها منافع مادی نیست ، منافع مادی یکی از علل جنبش انسانهاست . به عقیده ما انسانهای عالی ، انگیزه‌شان امور مادی نیست . پس تضاد اجتماعی و تکامل اسباب تولید که‌ سبب این تضاد می‌شود یکی از اسباب انقلابهاست ، بلکه احیانا می‌توان بشر را علیه طغیان خودش برانگیخت و واداشت . علی هذا سوسیالیزم مارکس صد در صد با واقعیت تطبیق نمی‌کند ، پس نمی‌توان آن را سوسیالیزم علمی خواند .
ص ١٦ : " مفهوم مالکیت مشترک یا اشتراکی برای مشخص ساختن

[١] به عبارت دیگر ، محرک تاریخ را تکامل ابزار تولید و منافع طبقاتی‌ می‌داند و شکل حرکت را مبارزات طبقاتی ناشی از تضاد می‌داند ، و نتیجه را تکامل می‌داند .