نظری به نظام اقتصادی اسلام - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٢٨

می‌خورد . پس ناچار باید قانون مفرغ را که مالتوس و دیگران ابداع و تأیید کرده‌اند [٢] آقایان یک قانون عادلانه بدانند ، چیزی که هست ، مدعی هستند که در این میان یک اضافه ارزش می‌جوشد که محصول عمل کارفرما نیست و کارفرما آن را می‌برد . جرم کارفرما به عقیده آقایان این نیست که‌ مزد کارگر را کمتر از میزان واقعی می‌پردازد ، جرمش این است که اضافه‌ ارزش را مجانا می‌برد ، در صورتی که اضافه ارزش محصول چیزی است که به‌ عقیده آقایان ، کارفرما به نرخ عادلانه آن را خریده است ، چرا باید کارفرما را ظالم و استثمارگر دانست ؟ اگر شخصی فی المثل گاو و یا گوسفندی را به قیمت عادله بخرد و از نیروی تولید بچه و شیر اینها بیش‌ از مقدار کاری که صرف تولید اینها کرده است سود ببرد ، باید او را مفتخوار و ظالم دانست ؟ ! نظریه مارکس در باب اضافه ارزش ، بیش از آن اندازه که اثبات کند کارفرما استثمارگر است ، اثبات می‌کند که استثمارگر نیست . آن وقت‌ می‌توان کارفرما را استثمارگر دانست که مزد کارگر را با مقیاس اثر کارش‌ بسنجیم نه با مقیاس علل ایجاد نیروی کار وی ، اگر با مقیاس اثر کار وی‌ بسنجیم ، آن وقت می‌توانیم ادعا کنیم که قیمت واقعی مزد کارگر باید به‌ تناسب اضافه تولید بالا برود و حق طبیعت زنده در مقابل حق طبیعت مرده‌ باید محفوظ بماند .
می‌توان بیان بالا را دلیل دوازدهم بر رد نظریه " ارزش = کار " دانست‌ ، به این بیان که اگر ارزش هر چیز مساوی کاری باشد که صرف ایجاد آن شده‌ است لازم می‌آید که ارزش نیروی کار ،