" اصل قانونی و ظاهرا مشروعی که بقای این بی عدالتی اساسی را ( که‌ مشخص جامعه کنونی است ) سبب می‌شود ، اصل ارث است . بر فرض که املاک‌ و ثروتهایی که امروز وجود دارد نتیجه کار اجداد باشد ، خلاف عدالت است‌ که کسی بتواند از ثروتی که اجدادش به دست آورده‌اند استفاده کند . ارث‌ بردن از این حیث مخالف عدالت است که قطع رابطه بین مالکیت و کار را تحقق می‌بخشد و تسجیل می‌کند " . در ص ٤٠ از طرف سوسیالیستها جواب دلیل اول طرفداران ارث را این طور می‌دهد : " اگر چیزی را که ساخته می‌شود منحصرا محصول کار فردی بدانیم اشتباه‌ کرده‌ایم زیرا آن چیز در عین حال نتیجه زحمات جامعه نیز محسوب می‌شود . فی الحقیقة شخصی که کار می‌کند در میان جامعه بسر می‌برد و از حمایت آن‌ بهره‌مند می‌گردد و نیز از تمام کاری که آدمیان در گذشته و حال انجام‌ داده‌اند و از تمام اکتشافات علوم و اختراعات فنون ، استفاده می‌نماید . بنابر این چیزی که تولید می‌شود ، هم محصول کار فرد است و هم محصول کار جامعه . ممکن است جامعه ، در حیات فرد تولید کننده اشیاء ، از حقی که‌ بر آن اشیاء دارد ، صرف نظر نماید ، ولی بعد از مرگ آن فرد می‌تواند حق‌ خود را مطالبه کند " . در ص ٤١ جواب دلیل دوم طرفداران ارث را این طور می‌دهد : " از نقطه نظر عواطف و احساسات ، راست است که پدران از کوششی که‌ برای اصلاح اوضاع و تأمین آتیه فرزندان خود مبذول می‌دارند لذت می‌برند ، لکن باید دانست که ارث به جای