هدف را تأمین کند . علیهذا از نظر ما کاپیتالیسم و سوسیالیزم مادی به‌ یک نتیجه منتهی خواهد شد . هیچکدام قادر نیستند که هدف بالا را تأمین‌ کنند . این که گفته شد در بعضی رژیمها بلکه در همه کشورها محصول تولیدی‌ یک محصول مصرفی است ( نه سودجویی ) ، صحیح نیست . مقصود از سودجویی‌ چیست ؟ اگر مقصود از سودجویی یعنی انباشتن درآمدها روی هم و اضافه کردن‌ بر مالکیت شخصی ، البته نام این روش سودجویی است ، اما سودجویی منحصر به این شکل نیست ، تولید به نفع افراد معینی و برای تأمین اغراض افراد خاصی ، خود نوعی سودجویی است . به صرف این که نام مالکیت شخصی در کار نباشد ولی تولیدات به خاطر اغراض افراد خاصی جریان پیدا کند نه به خاطر مصالح و احتیاجات عمومی ، نمی‌توان گفت ریشه سودجویی از بن کنده شده ، بر عکس ، سودجویی و استثمار به شکل دیگری حکومت می‌کند . از طرف دیگر صرف این که محصولی در راه تهیه اسلحه جنگی مصرف شود ، اگر مصالح ملت ایجاب کند ، نمی‌تواند محکوم واقع شود . شرایط خاص را باید در نظر گرفت . در ص ١٧ می‌گوید : " پس ما سوسیالیسم را به عنوان شکلی از جامعه ( یعنی نه یک فرضیه‌ تخیلی ) تعریف می‌کنیم که اصول آن از این قرارند : . ١ مالکیت اجتماعی ابزار تولید . . ٢ استفاده دمکراتیک از این ابزار ( نه استفاده طبقه خاص به نام‌ حزب یا دولت ) . . ٣ متوجه ساختن نیروی مولده به سوی برآوردن احتیاجات توده مردم .