تاریخ قائل اند به نام اصل تکامل ، و معتقدند هیچ حقیقتی ثابت نیست ، ولی ما معتقدیم به اصل تکامل در طبیعت به یک شکل ، و در اجتماع به یک‌ شکل [١] . از نظر ما جامعه می‌تواند به نقطه‌ای برسد که نقطه عدالت‌ واقعی است [٢] و در این صورت دلیل ندارد که بگوییم رژیم عدالت باید جای خود را به رژیم دیگری بدهد .
عدالت از نظر ما پایه‌هایی در طبیعت و فطرت دارد که با توجه به آن‌ پایه‌ها می‌توان یک طرح ثابت و جاودانه ای برای زندگی بشر از لحاظ اصول‌ طرح کرد .
ص ١٣ : " سوسیالیسم علمی بدین سبب از سوسیالیزم تخیلی متمایز می‌گردد که بجای‌ آن که از انسانها بخواهد سیستم موجود بیدادگر را طرد نمایند و سیستم‌ بهتری را بپذیرند ، نشان می‌دهد که تغییر شکل جامعه نتیجه تضاد میان تکامل‌ نیروهای تولیدی و شکل قانونی استفاده از آنهاست . سوسیالیزم علمی به‌ تأثیر این مسئله در مبارزه طبقاتی توجه دارد ، و به علاوه نشان می‌دهد که‌ این تغییر شکل ، شرط اساسی هر پیشرفتی است در آینده ، و طبقه‌ای که از سیستم موجود رنج می‌برد ، تنها نیروی اجتماعی است که شایستگی تحقق بخشیدن‌ به این تغییر شکل را دارد " .

[١] بلکه باید گفت عدالت از قبیل تعادل مزاج فرد است که در همه‌ تطورات باید محفوظ باشد ، ویتامینها ، گلبولها به نسبت معینی در همه‌ احوال باید محفوظ باشد ، در عین حال اعضاء جسم ، همه ( آن هم به نسبت‌ معین ) رشد می‌کنند . غلط است که عدالت را یکی از مراحل تطور بدانیم ، عدالت بازگشت به مزاج طبیعی است . [٢] حقیقت این است که دو جریان در کار است ، یکی مربوط است به‌ تکامل بشر که نقطه انتها ندارد ، و دیگر مربوط است به تکامل ، شکل و رژیم زندگی بشر که از نوع فرمول و روابط ترکیبی است که نقطه انتها دارد .