شده است ، اما این که مقدار سرمایه ، کمتر یا بیشتر باشد ، ربطی به‌ مطلب ندارد . ولی حقیقت مطلب این طور نیست ، سرمایه‌داری جدید یک‌ پدیده جداگانه و مستقل و بی سابقه‌ای است و جداگانه و مستقلا باید درباره‌ آن اجتهاد کرد ، همچنان که تجارت در دنیای جدید سرمایه داری با تجارت‌ ساده قدیم از لحاظ ماهیت ممکن است متفاوت باشد . این موضوع از لحاظ اصول علم اقتصاد باید مورد مطالعه قرار گیرد ، زیرا ادعا می‌شود که‌ سرمایه‌داری جدید یک نوع استثمار بین ، واکل مال بباطل مسلمی است ، معامله‌ای است که یک طرف ، محصول زحمت کشیدن دیگری را مفت و مسلم‌ می‌خورد و می‌برد . در سرمایه‌داری جدید ، بحث در این نیست که اگر سرمایه‌ دار ، با انصاف است یا بی‌انصاف ، بحث در این است که اگر سرمایه دار بخواهد حق واقعی کارگر را بدهد ، باید از سود ، مطلقا صرف نظر کند ، و همچو سرمایه‌داری هرگز در دنیا پیدا نخواهد شد ، و اگر بخواهد سود ببرد ، هر اندازه ببرد ، دزدی و غصب است . مشخص اصلی سرمایه‌داری جدید ( کاپیتالیسم ) از سرمایه‌داری قدیم و به‌ طریق اولی از سوسیالیسم این است که سرمایه‌دار ، نیروی کار کارگر را برای‌ فروش می‌خرد نه برای آن که شخصا به آن احتیاج دارد ، با این نیروی کار ، اضافه ارزش ایجاد می‌کند . اضافه ارزش که مولود نیروی کار کارگر است و طبعا متعلق به خود او است همان سودی است که کارفرما می‌برد . این است‌ که می‌گویند سرمایه‌داری جدید عین استثمار کارگر است . آنچه در قدیم به عنوان اجاره بود این بود که کارگر ، محصول کار یا نیروی کار خود را به دیگری که به آن احتیاج داشت می‌فروخت ، و آن دیگری‌ نیز آن کالا را به قیمت واقعی بازاری