برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٤ - محتواى سوره رعد

مى‌دهيم» (وَ نُفَضِّلُ بَعْضَها عَلى‌ بَعْضٍ فِي الْأُكُلِ).

آيا هر يك از اين اسرار، دليل بر وجود يك مبدأ حكيم و عالم كه اين نظام را رهبرى كند نيست.

اينجاست كه در پايان آيه مى‌فرمايد: «در اين امور نشانه‌هايى است (از عظمت خدا) براى آنها كه تعقل و انديشه مى‌كنند» (إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ).

(آيه ٥)- تعجب كفار از معاد! در اينجا قرآن به مسأله «معاد» مى‌پردازد، و با ارتباط و پيوستگى خاصى كه ميان مسأله مبدأ و معاد است، اين بحث را تحكيم بخشيده، مى‌گويد: «و اگر (از چيزى) تعجب مى‌كنى، عجيب گفتار آنهاست كه مى‌گويند: آيا هنگامى كه خاك شديم بار ديگر آفرينش تازه‌اى پيدا خواهيم كرد»؟! (وَ إِنْ تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ أَ إِذا كُنَّا تُراباً أَ إِنَّا لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ).

سپس وضع فعلى و سرنوشت آينده اين گروه را در سه جمله بيان مى‌كند:

ابتدا مى‌گويد: «اينها كسانى هستند كه به پروردگارشان كافر شدند» (أُولئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ).

چرا كه خداوند و ربوبيت او را قبول داشتند، هرگز در قدرت او در مسأله معاد و تجديد حيات انسان ترديد نمى‌كردند.

ديگر اين كه بر اثر كفر و بى‌ايمانى و خارج شدن از زير پرچم آزادگى توحيدى، زنجيرهاى بت پرستى، هوى پرستى، ماده پرستى و جهل و خرافات را با دست خود بر گردن خويش نهاده‌اند همانطور كه آيه مى‌فرمايد: «و آنان غل و زنجيرها در گردنشان است» (وَ أُولئِكَ الْأَغْلالُ فِي أَعْناقِهِمْ).

«و چنين افرادى (با اين وضع و اين موقعيت) مسلما اصحاب دوزخند و جاودانه در آن خواهند ماند» و جز اين نتيجه و انتظارى در باره آنان نيست‌ (وَ أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ).

(آيه ٦)- در اين آيه به يكى ديگر از سخنان غير منطقى مشركان پرداخته و مى‌گويد: «آنها به جاى اين كه از خداوند به وسيله تو تقاضاى رحمت كنند، درخواست تعجيل عذاب و كيفر و مجازات مى‌نمايند» (وَ يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالسَّيِّئَةِ