برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٢ - اكنون باز گرديم به تفسير آيه

تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً). «سپس مغلوب (طرفداران حق) مى‌شوند» (ثُمَّ يُغْلَبُونَ).

نه تنها در زندگى اين جهان گرفتار حسرت و شكست مى‌شوند بلكه در سراى ديگر نيز اين «كافران دسته جمعى به سوى دوزخ مى‌روند» (وَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلى‌ جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ).

(آيه ٣٧)- پس از آن كه در آيه قبل سه نتيجه شوم انفاقهاى مالى دشمنان حق بازگو شد، در اين آيه مى‌فرمايد: اين حسرت و شكست و بدبختى «براى آن است كه خداوند مى‌خواهد ناپاك را از پاك (در اين جهان و جهان ديگر) جدا سازد» (لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ).

اين يك سنت الهى است كه براى هميشه «پاك» و «ناپاك» «مخلص» و «رياكار» «مجاهد راستين» و «دروغين» «كارهاى الهى» و «شيطانى» «برنامه‌هاى انسانى» و «ضد انسانى» ناشناخته نمى‌مانند، بلكه سر انجام صفوف از يكديگر مشخص مى‌گردد، و حق جلوه خود را نشان خواهد داد.

سپس اضافه مى‌كند: «تا خداوند ناپاكها را به يكديگر ضميمه كند و همه را متراكم سازد، و در يك جا در جهنم قرار دهد» (وَ يَجْعَلَ الْخَبِيثَ بَعْضَهُ عَلى‌ بَعْضٍ فَيَرْكُمَهُ جَمِيعاً فَيَجْعَلَهُ فِي جَهَنَّمَ).

خبيث و ناپاك از هر گروه و در هر شكل و لباس سر انجام شكل واحدى خواهند داشت، و پايان كار همه آنها زيان و خسران خواهد چنانكه قرآن مى‌گويد:

«آنها زيانكارانند» (أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ).

(آيه ٣٨)- مى‌دانيم روش قرآن اين است كه بشارت و انذار را با هم توأم مى‌كند يعنى همان گونه كه دشمنان حق را تهديد به مجازاتهاى سخت و دردناك مى‌نمايد، راه بازگشت را نيز به روى آنها باز مى‌گذارد.

اين آيه همين روش را تعقيب مى‌كند، و به پيامبر دستور مى‌دهد: «به افرادى كه كافر شده‌اند بگو: اگر (از مخالفت و لجاجت و طغيان و سركشى) باز ايستند و به سوى آيين حق باز گردند گذشته آنها بخشوده خواهد شد» (قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ ما قَدْ سَلَفَ).