برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٣٤ - محتواى سوره

بيان شده است:

١- در آغاز به يك نعمت مهم جسمانى اشاره كرده، مى‌گويد: «پرهيزكاران در باغهاى سرسبز بهشت، و در كنار چشمه‌هاى زلال آن خواهند بود» (إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ).

ذكر «جنات» و «عيون» به صيغه جمع، اشاره به باغهاى متنوع و چشمه‌هاى فراوان و گوناگون بهشت است كه هر كدام لذت تازه‌اى مى‌آفريند.

(آيه ٤٦)- دوم و سوم: سپس به دو نعمت مهم معنوى كه «سلامت» و «امنيت» است اشاره مى‌كند، سلامت از هرگونه رنج و ناراحتى، و امنيت از هرگونه خطر، مى‌گويد: فرشتگان الهى به آنها خوش آمد گفته، مى‌گويند: «داخل اين باغها شويد با سلامت و امنيت كامل» (ادْخُلُوها بِسَلامٍ آمِنِينَ).

(آيه ٤٧)- چهارم: «ما هرگونه حسد و كينه و عداوت و خيانت را از سينه‌هاى آنها مى‌شوييم و بر مى‌كنيم» (وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ).

چرا كه تا قلب انسان از اين «غلّ» شستشو نشود نه سلامت و امنيت فراهم مى‌شود و نه برادرى و اخوت.

٥- «در حالى كه همه برادرند» (إِخْواناً).

و نزديكترين پيوندهاى محبت در ميان آنها حكمفرماست.

٦- «در حالى كه بر سريرها رو بروى يكديگر قرار گرفته‌اند» (عَلى‌ سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ).

آنها در جلسات اجتماعيشان گرفتار تشريفات آزار دهنده اين دنيا نيستند و مجلسشان بالا و پايين ندارد؛ همه برادرند، همه رو بروى يكديگر و در يك صف، نه يكى بالاى مجلس و ديگرى در كفش كن.

(آيه ٤٨)- سپس به هفتمين نعمت مادى و معنوى اشاره كرده، مى‌گويد:

«هرگز خستگى و تعب به آنها نمى‌رسد» (لا يَمَسُّهُمْ فِيها نَصَبٌ).

و همانند زندگى اين دنيا كه رسيدن به يك روز آسايش، خستگيهاى فراوانى قبل و بعد از آن دارد كه فكر آن، آرامش انسان را بر هم مى‌زند، نيست.