برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٧ - تقسيم ارزاق و تلاش براى زندگى!

در آغاز آفرينش، جهان هستى به صورت مواد مذاب (يا گازهاى فوق العاده فشرده كه شكل مواد مذاب و مايع را داشت) بود.

سپس در اين توده آبگونه حركات شديد و انفجارات عظيمى رخ داد، و قسمتهايى از سطح آن پى‌درپى به خارج پرتاب شد، اين اتصال و به هم پيوستگى به انفصال و جدايى گراييد، و كواكب و سيارات و منظومه‌ها يكى بعد از ديگرى تشكيل يافتند.

بنابراين، جهان هستى و پايه تخت قدرت خدا نخست بر اين ماده عظيم آبگونه قرار داشت.

دومين مطلبى كه در اين آيه به آن اشاره شده هدف آفرينش جهان هستى است، همان هدفى كه قسمت عمده‌اش به «گل سر سبد اين جهان» يعنى «انسان» باز مى‌گردد، انسانى كه بايد در مسير تعليم و تربيت قرار گيرد و راه تكامل را بپويد و هر لحظه به خدا نزديكتر شود، مى‌فرمايد: اين آفرينش با عظمت را «به اين خاطر قرار داد كه شما را بيازمايد تا كدامين بهتر عمل مى‌كنيد» (لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا).

سومين مطلبى كه در اين آيه به آن اشاره شده مسأله «معاد» است كه پيوند ناگسستنى با مسأله آفرينش جهان و هدف خلقت دارد.

لذا مى‌گويد: «اگر به آنها بگويى شما بعد از مرگ برانگيخته مى‌شويد كافران از روى تعجب مى‌گويند: (اين باوركردنى نيست، اين حقيقت و واقعيت ندارد، بلكه) اين تنها يك سحر آشكار است» (وَ لَئِنْ قُلْتَ إِنَّكُمْ مَبْعُوثُونَ مِنْ بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ).

(آيه ٨)- مؤمنان پر ظرفيت و افراد بى‌ايمان كم ظرفيتند! در سلسله آيات (٨ تا ١١) گوشه‌هايى از حالات روانى و نقاط ضعف اخلاقى افراد بى‌ايمان تشريح شده، همان نقاط ضعفى كه انسان را به راههاى تاريك و فساد مى‌كشاند.

نخستين صفتى كه براى آنها ذكر مى‌كند، شوخى كردن با حقايق و مسخره نمودن مسائل سرنوشت ساز است، مى‌فرمايد: «و اگر مجازات را تا زمان محدودى‌