برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٥ - تقسيم ارزاق و تلاش براى زندگى!

آغاز جزء دوازدهم قرآن مجيد

ادامه سوره هود

(آيه ٦)- همه ميهمان اويند! در آيه قبل اشاره‌اى به وسعت علم پروردگار و احاطه او به اسرار نهان و آشكار شده بود، و اين آيه در حقيقت دليلى براى آن محسوب مى‌شود، چرا كه از روزى دادن خداوند به همه موجودات سخن مى‌گويد، همان كارى كه بدون احاطه علمى كامل به همه جهان امكان پذير نيست! نخست مى‌گويد: «هيچ جنبنده‌اى در روى زمين نيست مگر اين كه رزق و روزى آن بر خداست، و قرارگاه او را مى‌داند، و از نقاطى كه از قرارگاهش به آن منتقل مى‌شود (نيز) باخبر است» و در هر جا باشد روزيش را به او مى‌رساند (وَ ما مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُها وَ يَعْلَمُ مُسْتَقَرَّها وَ مُسْتَوْدَعَها).

«تمام اين حقايق (با همه حدود و مرزهايش) در كتاب مبين و لوح محفوظ علم خداوند ثبت است» (كُلٌّ فِي كِتابٍ مُبِينٍ).

تقسيم ارزاق و تلاش براى زندگى!

طرز روزى رساندن خداوند به موجودات مختلف، راستى حيرت انگيز است، از جنينى كه در شكم مادر قرار گرفته تا حشرات گوناگونى كه در اعماق تاريك زمين و لانه‌هاى پرپيچ و خم و در لابلاى درختان و بر فراز كوهها و در قعر دره‌ها زندگى دارند كه از ديدگاه علم او هرگز مخفى و پنهان نيستند، و همانگونه كه قرآن مى‌گويد خداوند، هم جايگاه و «آدرس اصلى» آنها را مى‌داند و هم محل سيار آنان را، و در هر جا باشند روزيشان را به آنان حواله مى‌كند.

جالب اين كه در آيات فوق به هنگام بحث از روزى خواران تعبير به «دابّه» و جنبده شده است و اين اشاره لطيفى به مسأله رابطه «انرژى» و «حركت» است، مى‌دانيم هر جا حركتى وجود دارد نيازمند به ماده انرژى‌زا است يعنى ماده‌اى كه منشأ حركت گردد.

و در پاسخ اين سؤال كه آيا «روزى» هر كس از آغاز تا پايان عمر تعيين شده، و خواه ناخواه به او مى‌رسد؟ بايد بگوييم درست است كه روزى هر كس مقدر