برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٢ - محتوا و فضيلت اين سوره

باز براى تأكيد اضافه مى‌كند: «سخنان پروردگار و وعده‌هاى الهى تغيير و تبديل ندارد» و خداوند به اين وعده خود نسبت به دوستانش وفا مى‌كند (لا تَبْدِيلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ).

«و اين پيروزى و سعادت بزرگى است» براى هر كس كه نصيبش شود (ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ).

(آيه ٦٥)- و در اين آيه روى سخن را به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله كه سر سلسله اولياء و دوستان خداست كرده و به صورت دلدارى و تسلى خاطر به او مى‌گويد: «سخنان ناموزون مخالفان و مشركان غافل و بى‌خبر تو را غمگين نكند» (وَ لا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ).

«چرا كه تمام عزت و قدرت از آن خداست» و در برابر اراده حق از دشمنان كارى ساخته نيست‌ (إِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً).

او از تمام نقشه‌هاى آنها باخبر است «زيرا او شنوا و داناست» (هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ).

(آيه ٦٦)- قسمتى از آيات عظمت خداوند: اين آيه بار ديگر به مسأله توحيد و شرك كه يكى از مهمترين مباحث اسلام و مباحث اين سوره است بازگشته، مشركان را به محاكمه مى‌كشد و ناتوانى آنها را به ثبوت مى‌رساند.

نخست مى‌گويد: «آگاه باشيد تمام كسانى كه در آسمانها و زمين هستند از آن خدا مى‌باشند» (أَلا إِنَّ لِلَّهِ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ).

جايى كه اشخاص ملك او باشند، اشيايى كه در اين جهان مى‌باشند به طريق اولى از آن او هستند، بنابراين او مالك تمام عالم هستى است.

سپس اضافه مى‌كند: «و آنها كه غير خدا را همتاى او مى‌خوانند از دليل و منطقى پيروى نمى‌كنند» و هيچ سند و شاهدى بر گفتار خود ندارند (وَ ما يَتَّبِعُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ شُرَكاءَ).

«آنها تنها از پندار (ها و گمانهاى) بى‌اساس پيروى مى‌كنند» (إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ).

«بلكه آنها فقط با مقياس حدس و تخمين سخن مى‌گويند، و دروغ‌