برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٦ - مسأله عرض اعمال

و از همه جالبتر اين كه پس از انجام مراسم اين معامله، همان گونه كه در ميان تجارت كنندگان معمول است، به طرف مقابل تبريك گفته و معامله را معامله پرسودى براى او مى‌خواهد و مى‌گويد: «بشارت باد بر شما به اين معامله‌اى كه انجام داديد» (فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بايَعْتُمْ بِهِ).

«و اين پيروزى و رستگارى بزرگى براى همه شماست» (وَ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ).

(آيه ١١٢)- همان گونه كه روش قرآن مجيد است كه در آيه‌اى سخنى را به اجمال برگزار مى‌كند و در آيه بعد به شرح و توضيح آن مى‌پردازد، در اين آيه مؤمنان را كه فروشندگان جان و مال به خدا هستند با نه صفت بارز معرفى مى‌كند.

١- «آنها توبه كارانند» (التَّائِبُونَ). و دل و جان خود را به وسيله آب توبه از آلودگى گناه شستشو مى‌دهند.

٢- «آنها عبادت كارانند» (الْعابِدُونَ). و در پرتو راز و نياز با خدا و پرستش ذات پاك او خودسازى مى‌كنند».

٣- «آنها (در برابر نعمتهاى مادى و معنوى پروردگار) سپاس مى‌گويند» (الْحامِدُونَ).

٤- «آنها از يك كانون عبادت و پرستش به كانون ديگرى رفت و آمد دارند» (السَّائِحُونَ).

و به اين ترتيب برنامه‌هاى خودسازى آنان در پرتو عبادت، در محيط محدودى خلاصه نمى‌شود، و به افق خاصى تعلق ندارد، بلكه همه جا كانون عبوديت پروردگار و خودسازى و تربيت براى آنهاست.

٥- «آنها كه در برابر عظمت خدا ركوع مى‌كنند» (الرَّاكِعُونَ).

٦- «آنها كه سر بر آستانش مى‌سايند و سجده مى‌آورند» (السَّاجِدُونَ).

٧- «آنها كه مردم را به نيكيها دعوت مى‌كنند» (الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ).

٨- «آنها كه (تنها به وظيفه دعوت به نيكى قناعت نمى‌كنند بلكه) با هر گونه فساد و منكرى مى‌جنگند» (وَ النَّاهُونَ عَنِ الْمُنْكَرِ).