٤٠٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه به او [كارى از] دنيا و [كارى از] آخرت عرضه شود و او دنيا را بر آخرت برگزيند ، روز قيامت ، خداوند را در حالى ديدار مى كند كه حتّى يك حسنه هم ندارد تا با آن ، خود را از آتش نگه بدارد؛ و هر كس آخرت را بر دنيا مقدّم بدارد و [كار] دنيا را وا گذارد ، خداوند از او خشنود مى گردد و كارهاى بدش را مى آمرزد.

٤٠٣٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس دنيا و آخرت برايش پيش بيايد و او آخرت را بگيرد و دنيا را وا گذارد ، بهشت براى او خواهد بود، و اگر دنيا را بگيرد و آخرت را وا گذارد، براى او آتش خواهد بود .

٤٠٤٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه بى فكر و تأمّل ، خود را در دنيا بيفكند، خويش را در آتش افكنده است.

٤٠٤١.أعلام الدين ـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: شنيدم كه پيامبر خدا به مردى اندرز مى دهد و مى فرمايد : «... روز قيامت ، مردمانى مى آيند كه به اندازه كوه ها كار نيك دارند؛ امّا امر مى شود كه آنان را به آتش ببرند». گفته شد: اى پيامبر خدا! آيا نمازگزار هم بوده اند؟ فرمود: «آرى. نماز مى خوانده اند، روزه مى گرفته اند و پاسى از شب را هم به عبادت مى گذرانده اند؛ ليكن آدم هايى بوده اند كه هر گاه چشمشان به چيزى از دنيا مى افتاد ، به طرف آن مى شتافتند».