حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٧٧
«در حقيقت، پروردگارت مى داند كه تو و گروهى از كسانى كه با تواند، نزديك به دو سوم از شب يا نصف آن يا يك سوّم آن را [ به نماز ] برمى خيزيد. و خداست كه شب و روز را اندازه گيرى مى كند. [ او ] مى داند كه [ شما ] هرگز حساب آن را نداريد، پس بر شما ببخشود. [ اينك ] هر چه از قرآن ميسّر مى شود، بخوانيد. [ خدا ] مى داند كه به زودى، در ميانتان بيمارانى خواهند بود، و [ عدّه اى ]ديگر در زمين سفر مى كنند [ و ] در پىِ روزىِ خدا هستند، و [ گروهى ]ديگر در راه خدا مى رزمند. پس هر چه از [ قرآن ]ميسّر شد، تلاوت كنيد و نماز را برپا داريد و زكات را بپردازيد و وامِ نيكو به خدا دهيد. و هر كار خوبى براى خويش از پيش فرستيد، آن را نزد خدا بهتر و با پاداشى بيشتر، باز خواهيد يافت. و از خدا طلب آمرزش كنيد؛ چرا كه خدا آمرزنده مهربان است» .
«و هر چه در آسمان ها و هر چه در زمين است، از آنِ خداست، تا كسانى را كه بد كرده اند، به [ سزاى ] آنچه انجام داده اند، كيفر دهد، و آنان را كه نيكى كرده اند، با نيكى پاداش دهد» .
«مگر پاداش نيكى كردن، جز نيكى كردن است؟!» .
«به راستى، نيكوكاران در نعيم [ الهى ] خواهند بود» .
«ولى كسانى كه پرواى پروردگارشان را پيشه ساخته اند، باغ هايى خواهند داشت كه از زير [ درختانِ ] آنها، نهرها روان است. در آن جا، جاودانه اند؛ [ اين ]پذيرايى، از جانب خداست، و آنچه نزد خداست، براى نيكانْ بهتر است» .
«همانا نيكان، از جامى [بهشتى] مى نوشند كه آميزه اى از كافور دارد» .
«پروردگارا! ما شنيديم كه دعوتگرى به ايمان فرا مى خواند كه : «به پروردگار خود ايمان آوريد» ، پس ايمان آورديم. پروردگارا! گناهان ما را بيامرز، و بدى هاى ما را بزُداى و ما را در زمره نيكان بميران» .