٤٨٥٧.الطبقات الكبرى ـ به نقل از ابو فاطمه، از پدرش، از جدّش ـ: همراه پيامبر خدا نشسته بودم كه فرمود: «كيست كه دوست دارد سالم باشد و بيمار نشود؟». گفتيم: اى پيامبر خدا! ما. پيامبر خدا فرمود: «خاموش!» و اثر ناراحتى را در چهره او فهميديم. آن گاه فرمود: «آيا دوست داريد مانند الاغِ قوى باشيد [كه هيچ گاه بيمار نمى شود]؟». گفتند: اى پيامبر خدا! نه. فرمود: «آيا دوست داريد كه اهل بلا و كفّاره باشيد؟». گفتند: اى پيامبر خدا! آرى. پيامبر خدا فرمود: «همانا خداوند، مؤمن را گرفتار مى سازد و جز از سرِ بزرگوارى اش در حقّ او، گرفتارش نمى كند. براى مؤمن در نزد خداوند، جايگاهى است كه او با هيچ عملى بِدان نمى رسد، مگر اين كه بر او بلايى نازل شود تا با آن، به آن جايگاه، دست يابد».

٤٨٥٨.الكافى ـ به نقل از على بن رئاب ـ: از امام صادق عليه السلام درباره اين سخن خداوند عز و جل : «و هر [ گونه ]مصيبتى به شما برسد، به سبب عملكرد خود شماست» پرسيدم كه: درباره آنچه به على و اهل بيت او عليهم السلام پس از او رسيد، چه نظرى داريد؟ آيا آن هم به خاطر عملكرد خودشان بود، در حالى كه آنان ، اهل بيت طهارت و معصوم بودند؟ فرمود: «همانا پيامبر خدا بدون انجام دادن گناهى، هر روز و شب، صد مرتبه به درگاه خداوند، توبه مى كرد و آمرزش مى طلبيد. خداوند، براى اوليايش، بدون هيچ گناهى [از جانب ايشان]، مصيبت هايى اختصاص داده تا بر پايه آنها پاداششان دهد».

٤٨٥٩.الكافى ـ به نقل از ابن بكير ـ: از امام صادق عليه السلام درباره اين سخن خداوند عز و جل پرسيدم: «و هر [ گونه ]مصيبتى به شما برسد، به سبب عملكرد خود شماست» . [امام عليه السلام براى برطرف كردن نگرانى من ]فرمود: « «و [ خدا ]از بسيارى در مى گذرد» » . گفتم: منظورم، اين نبود. درباره آنچه به على عليه السلام و همانند او از اهل بيتش عليهم السلام رسيد، چه نظر دارى [و آيا مطابق اين سخن خدا، مصيبت هاى رسيده به آنان نيز به سبب عملكرد بد و گناهان آنان است]؟ فرمود: «پيامبر خدا بدون هيچ گناهى، هر روز، هفتاد مرتبه به درگاه خداوند، توبه مى كرد».