٤٥٢٩.امام صادق عليه السلام : در زمان پيامبر خدا ، مردى بود كه به او ذو النَّمِره گفته مى شد . او زشت ترينِ مردم بود و به همين جهت ، ذو النمِره [١] ناميده شده بود. وى به حضور پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد و گفت : اى پيامبر خدا! مرا از آنچه خداوند عز و جل بر من واجب نموده، آگاه كن . پيامبر خدا به او فرمود: «خداوند بر تو ، هفده ركعت نماز در شبانه روز و روزه ماه رمضان ـ اگر آن ماه را درك كردى ـ و حج ـ هر گاه كه توانش را داشتى ـ و زكات را واجب نموده است» و آنها را براى او توضيح داد . گفت : سوگند به آن كه به حق ، تو را به پيامبرى برانگيخت ، من چيزى [از مستحبّات] را به آنچه پروردگارم بر من واجب نموده، نمى افزايم» . پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: «اى ذو النمره! چرا؟» . گفت : به خاطر آن كه مرا زشت آفريد . آن گاه ، جبرئيل عليه السلام بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شد و گفت : اى پيامبر خدا! پروردگارت به تو دستور مى دهد كه از جانب او به ذو النمره سلام برسانى و به او بگويى: پروردگارت ـ تبارك و تعالى ـ مى فرمايد: «آيا خشنود نيستى كه در روز رستاخيز، تو را به زيبايىِ جبرئيل ، محشور نمايم؟» . پيامبر خدا به او فرمود: «اى ذو النمره! اين ، جبرئيل است كه [از سوى خدا] به من امر مى كند به تو سلام برسانم و [خبر بدهم كه] پروردگارت به تو مى فرمايد: آيا خشنود نيستى كه تو را به زيبايىِ جبرئيل ، محشور نمايم؟ » . ذو النمره گفت : همانا من خشنود شدم . اى پروردگار من! سوگند به عزّتت ، [بر واجباتم] افزون مى كنم تا خشنود گردى .

[١] درباره وى اطّلاعات چندانى در دست نيست ، بجز همين روايت امام صادق عليه السلام . گفته اند او مردى زشت رو بوده و درباره اش جبرئيل عليه السلام نازل شد و از وضع خوب و زيبايى اش در قيامت خبر داد . در القاموس آمده است : نَمِرَه ، لك و لكه رنگ است و ذوالنَّمِرة ، به دارنده يك لك سياه و يك لك سفيد گفته مى شود . شارح اصول الكافى درباره سوگند او كه در همين روايت آمده ، گفته است : سوگند او ، درست است ؛ چون يا حكم سوگند به وى نرسيده بوده و يا رسيده بوده و مى دانسته كه چنين سوگندى منعقد نمى شود و او حقيقتاً قصد سوگند نداشته و به صورت صورى گفته تا مقصودش را كه ادا نكردن مستحبّات بوده ، بيان كند .