حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٣٣
٤٨٣٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل مى فرمايد: «هر گاه من يكى از بندگان مؤمنم را گرفتار ساختم و به خاطر آن گرفتارى، ستايشم نمود ، همانا او از رختخوابش همانند روزى كه از مادر متولّد شده ، بدون گناهان بر مى خيزد» و پروردگار عز و جلمى فرمايد: «من بنده ام را گرفتار نمودم و مبتلا ساختم . شما ، اجر او را همانند زمان سلامتش به او بدهيد» .
٤٨٣١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به مؤمن ، درد طولانى و رنج و بيمارى و اندوه، حتّى اندوهى كه او را پير مى كند، نمى رسد ، جز اين كه به خاطر آن، بدى هاى او پاك مى شوند .
٤٨٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به مسلمان، رنج و درد طولانى و غم و اندوه و آزار و غصّه، حتّى خارى كه به تنش فرو مى رود ، نمى رسد، جز اين كه خداوند به خاطر آنها، گناهان او را پاك مى كند .
٤٨٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همانا خداوند ، بنده اش را به بلا و اندوه گرفتار مى سازد تا او را همانند نقره خالص ، از گناهش بيرون آورد .
٤٨٣٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همانا درد و داغى تب (تب استخوان) ، پيوسته با مؤمن اند و گناه او ، همچون [كوه] اُحُد است . اگر حتّى هموزن دانه اى خردلْ گناه [نبخشيده] داشته باشد ، [آنها ]او را رها نمى كنند .
٤٨٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس در دنيا گناهى مرتكب شود و كيفر آن را ببيند، خداوند ، دادگرتر از آن است كه كيفرش را درباره [آن] بنده اش تكرار كند ؛ و هر كس در دنيا گناهى مرتكب شود و خداوند آن را بپوشاند، خداوند ، گرامى تر از آن است كه به چيزى باز گردد كه از آن ، گذشته است .