٤٢٠٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در سفارش به ابو ذر ـ: اى ابو ذر ! بسا آغازكننده روزى كه آن را به پايان نمى بَرَد و بسا چشم به راه فردايى كه به آن نمى رسد! اى ابو ذر! اگر به اَجَل و فرا رسيدن آن مى نگريستى ، هر آينه ، آرزو را و فريبكارى آن را دشمن مى داشتى.

٤٢٠٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : عجب دارم از كسى كه مرگ در تعقيب اوست و او آرزومند دنياست!

٤٢٠٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه مى داند از عزيزان جدا مى شود و در خاك، آرام مى گيرد و با حسابرسى مواجه مى شود، سزاوار است كه آرزو بركَنَد و كردار نيك در پيش گيرد.

٤٢٠٥.كنزالعمّال ـ به نقل از ابو سعيد ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله قطعه چوبى در برابر خود به زمين فرو بُرد و چوب ديگرى در كنار آن و يك چوب ديگر ، بعد از آن . سپس فرمود: «آيا مى دانيد اين چيست؟» . گفتند : خدا و پيامبر او بهتر مى دانند . فرمود: «اين يكى ، انسان است و اين ، آرزو . در حالى كه سرگرمِ آرزوست ، اَجَل ، او را در مى رُبايد و مانع رسيدنش به آرزو مى شود. » .