٤٧٩٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو صدايند كه نفرين شده اند و خداوند از آنها نفرت دارد : فغان كردن به هنگام مصيبت، و صداهاى هنگام خوشى و شادى ؛ يعنى نوحه گرى و آوازه خوانى .

٤٧٩٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از ما نيست كسى كه [در مصيبت] به صورت [خود ]سيلى زند و گريبان بدرد .

١ / ٦

تسليت دادن سوگوار

٤٧٩٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه سوگوارى را تسليت دهد، اجرى همانند اجر او دارد.

٤٧٩٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه برادر مؤمن خود را در سوگى تسلّا دهد، خداوند عز و جلدر روز قيامت، تن پوشى سبز رنگ و شادى آور، بر او مى پوشاند.

٤٧٩٩.امام على عليه السلام : پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه تسليت مى داد، مى فرمود: «خداوند ، پاداشتان دهد و شما را مشمول رحمت خويش گردانَد!». و هر گاه تبريك مى گفت، مى فرمود: «خداوند به شما بركت دهد و مبارك گرداند!».

٤٨٠٠.مسكّن الفؤاد: وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله درگذشت، اصحاب بر گردش حلقه زدند و پيرامونش گريستند و همگى جمع شدند. مردى كه محاسنى جوگندمى داشت و تنومند و خوش سيما بود، وارد شد و جمعيت را شكافت و جلو آمد و گريست. آن گاه، رو به اصحاب پيامبر خدا كرد و گفت: «خداى را در هر سوگى، تسليتى است و براى هر از دست رفته اى، عوض مى دهد و براى هر رفته اى، جاى گزينى قرار مى دهد. پس به خداوند ، روى كنيد و به او بگراييد. و در هنگام بلا، به شما مى نگرد [كه آيا بى تابى مى كنيد يا صبر]، پس مواظب باشيد؛ زيرا مصيبت ديده[ى واقعى]، كسى است كه [در برابر اندوهش ]اجرى نصيبش نشود». اصحاب از يكديگر پرسيدند: اين مرد را مى شناسيد؟ على عليه السلام فرمود: «آرى . اين، برادر پيامبر خدا، خضر عليه السلام است».