٤١٨٢.امام باقر عليه السلام : پيامبر خدا ، اسب هايى را كه براى مسابقه ورزيده شده بودند ، [١] از محلّه حَفيا [٢] تا مسجد بنى زُرَيق [٣] به مسابقه وا داشت و سه نخله خرما ، جايزه آن قرار داد . به نفر اوّل ، يك نخله ، به نفر دوم [كه سرِ اسب او مقابل كَفَل اسب اوّل بود ، ]يك نخله ، و به نفر سوم هم يك نخله خرما بخشيد .

٤١٨٣.مسند ابن حنبل ـ به نقل از عبد اللّه بن عمر ـ: پيامبر خدا ، ميان اسب ها مسابقه برقرار كرد . اسب هايى را كه براى مسابقه ورزيده شده بودند ، از محلّه حفيا (يا حيفا) تا محلّه ثَنيّة الوداع و اسب هايى را كه براى مسابقه ورزيده نشده بودند ، از محلّه ثنيّة الوداع تا مسجد بنى زُرَيق به حركت در آورد . من ، سواركارى ورزيده بودم و از همه مردم ، پيشى گرفتم . اسب ، مرا تا مسجد بنى زُرَيق بُرد .

٤١٨٤.عوالى اللآلى : روايت شده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله ، از كنار گروهى از انصار گذشت كه تيراندازى مى كردند . فرمود : «من در گروهى هستم كه ابن اَدرَع در آن است» . گروه ديگر ، دست از مسابقه كشيدند و گفتند : گروهى كه پيامبر صلى الله عليه و آله در آن است ، شكست نمى خورد . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «تيراندازى كنيد . من با هر دو گروه ، تيراندازى مى كنم» و با هر گروه ، تيرى انداخت . هيچ يك از دو گروه نتوانستند برنده شوند . آنها پيوسته تيراندازى مى كردند و فرزندان خود و فرزندانِ فرزندان خود را نيز شركت دادند؛ ولى هيچ يك از دو گروه ، برنده نشد .

[١] رسم عرب بر اين بود كه جهت آماده سازى اسب براى مسابقه ، ابتدا مدّتى آن را فربه مى كردند و سپس ، آن را لاغر مى نمودند . به اين عمل ، «اِضمار (ورزيده كردن)» مى گفتند . م .[٢] محلّى در چند كيلومترى مدينه .[٣] نام قبيله اى از انصار در مدينه .