٤٨٨٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند، هيچ پيامبرى را برنينگيخت و هيچ خليفه اى برنگزيد ، جز اين كه دو نديم مخصوص داشت : نديمى كه او را به نيكوكارى فرمان مى داد و به آن تشويق مى نمود ، و نديمى كه او را به شر ، فرمان مى داد و به آن، تحريك مى نمود . معصوم، كسى است كه خداى متعال، او را نگه داشته است .

٣ / ٧

اين چند عامل

٤٨٨٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس از شرّ سه چيزْ محفوظ بماند ، از همه شرها در امان مى ماند : آويزه اش، انبانش و جنبانش . آويزه اش زبان اوست ، انبانش شكم اوست و جنبانش فَرْج [و شهوت ]اوست .

٤٨٨٦.الموطّأ ـ به نقل از عطاء بن يسار ـ: همانا پيامبر خدا فرمود : «هر كه خداوند او را از شرّ دو چيز نگه بدارد، به بهشت وارد مى شود». مردى گفت : اى پيامبر خدا! آيا ما را [از آنها] آگاه نمى سازى؟ پيامبر خدا خاموشى گزيد و سپس سخن خويش را تكرار فرمود و همان سخن نخست را فرمود . آن مرد به ايشان گفت : اى پيامبر خدا! آيا ما را آگاه نمى سازى؟ پيامبر خدا ، باز هم سكوت كرد و سپس همان سخن را فرمود . آن مرد گفت : اى پيامبر خدا! آيا ما را آگاه نمى سازى؟ پيامبر خدا، باز همان سخن را فرمود . آن گاه آن مرد پيوسته همان حرف خود را مى گفت تا اين كه مردى كه در كنارش بود، او را ساكت نمود . آن گاه پيامبر خدا فرمود : «هر كه خداوندْ او را از شرّ دو چيز نگه بدارد، به بهشت وارد مى شود : آنچه ميان دو فك است (زبان) و آنچه ميان دو پاست (فَرْج) ، آنچه ميان دو فك است و آنچه ميان دو پاست ، آنچه ميان دو فك است و آنچه ميان دو پاست!» .