«اوست آن كه در ميان بى سوادان ، فرستاده اى از خودشان برانگيخت تا آيات او را بر آنان بخواند و پاكشان گرداند و كتاب و حكمت بديشان بياموزد، و [ آنان ] قطعاً پيش از آن ، در گم راهىِ آشكارى بودند» .

«هر كس آن (نفْس) را پاك گردانيد، قطعاً رستگار شد» .

«و بگو: آيا سَرِ آن دارى كه به پاكيزگى گرايى ؟» .

«و هيچ باربَردارنده اى ، بار [ گناه ] ديگرى را بر نمى دارد، و اگر گران بارى [ ، ديگرى را به يارى ] به سوى بارش فرا خواند ، چيزى از آن برداشته نمى شود ؛ هر چند خويشاوند باشد. [ تو ، ] تنها كسانى را كه از پروردگارشان در نهان مى ترسند و نماز برپا مى دارند، هشدار مى دهى و هر كس پاكيزگى بجويد ، تنها براى خود ، پاكيزگى مى جويد و فرجام [ ـِ كارها ] ، به سوىِ خداست» .

«رستگار شد آن كس كه نفْس را پاك گردانيد» .

حديث

٤١٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ درباره آيه : «رستگار شد آن كس كه نفْس را تز: منظور ، كسى است كه به يگانگى خداوند ، گواهى دهد و به او شرك نورزد و شهادت دهد كه من فرستاده خدا هستم .

٤١٣٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : با تزكيه نفْس است كه صفا[ى جان] به دست مى آيد .

٤١٣٥.مجمع البيان ـ به نقل از سعيد بن ابى هلال ـ: پيامبر خدا ، هر گاه آيه : «رستگار شد كسى كه نفْس را تزكيه كرد» را مى خواند ، درنگ مى كرد و سپس مى گفت : «خدايا! نفْس مرا تقوا عطا فرما، كه تو سرپرست و مولاى آنى ، و آن را تزكيه (پاك) فرما ، كه براى تزكيه آن ، تو بهترينى» .